İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2020/1558 K.2023/1847

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacılar vekili dava dilekçesi ile; müvekkillerinin oğlu ve kardeşi olan ...'in 23.12.2016 tarihinde sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken, davalıların işleteni ve zorunlu trafik sigortacısı oldukları ... plaka sayılı otobüs sürücüsünün şerit ihlali yapması neticesinde meydana gelen kazada vefat ettiğini, müvekkili ...'un oğlu ...'in desteği ile geçimini sağladığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) 500,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

müvekkillerinin manevi zararlarına karşılık davacı anne ... için 50.000,00-TL, diğer davacılar için 25.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında sunduğu 02.07.2019 tarihli dilekçe ile davalı sigorta şirketi tarafından maddi tazminat taleplerine karşılık ödeme yapılması nedeniyle taleplerinden feragat ettiklerini beyan etmiş, 24.10.2019 tarihli dilekçesi ile; davacı ... yönünden maddi tazminat taleplerini 42.804,04-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin işleteni olduğu otobüs sürücüsünün beyanında, kazanın meydana gelmesinde beyaz bir kamyonetin etkili olduğunu, kendisinin şeridinden çıkmasına neden olduğunu ifade ettiğini, kazanın oluşumunda etkili olan dava dışı üçüncü araç sürücüsünün sorumluluğu dikkate alındığında İETT otobüs sürücüsünün kusurlu olduğunun kabul edilemeyeceğini, müteveffanın evli ve çocuklu olması nedeni ile davacı annesine destek olmasının mümkün olmadığını, istenilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu,

müvekkili tarafından yapılan işin kamu hizmeti olması nedeniyle ticari faiz istenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; davalıların işleteni ve trafik sigortacısı oldukları otobüs sürücüsünün şerit ihlali yapması nedeni ile kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu, alınan aktüer bilirkişi raporuna göre davacı ...'un zararının 80.304,04-TL olduğu, bunun 38.800,51-TL'sinden davalı sigorta şirketinin bakiye 41.503,53-TL'sinden ise davalı kurumun sorumlu olduğu,

davalı sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeye binaen davacı ... vekili ile sulh oldukları ve davadan feragat edilmesi nedeni ile davalı sigorta şirketi aleyhine açılan davanın feragat nedeni ile reddi, davalı kurum aleyhine açılan maddi tazminat davasının ise kabulü gerektiği, kazadaki kusur durumu, tarafların sosyo ekonomik durumları dikkate alınarak manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar vermek gerektiği kanaati ile.

"Davacının davasının KISMEN KABULÜ ile KISMEN REDDİNE,1-)Davalı ... Sigorta A.Ş aleyhine açılan davanın FERAGAT SEBEBİYLE REDDİNE,2-)Maddi Tazminat Yönünden. Davacı anne ... yönünden 41.503,53-TL'nin 23/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nden tahsili ile davacıya verilmesine, Manevi Tazminat Yönünden. 3-)Davacı anne ... için 25.000-TL, davacı kardeş ...

15.000,00-TL, davacı kardeş ... için 15.000,00-TL ve davacı kardeş ... için 15.000,00-TL olmak üzere toplam 70.000,00-TL'lik manevi tazminatın 23.12.2016 kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nde tahsili ile davacılara verilmesine, Manevi tazminat yönünden fazlaya ilişkin talebin REDDİNE" karar verilmiş, karara karşı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalı İEET İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf nedenleri; bilirkişi raporunun hüküm vermeye elverişli olmadığı, ihbar olunan otobüs sürücüsünün savunmasında beyaz bir kamyonetin şeridinden çıkmasına etkili olduğunu beyan etmesine rağmen bu hususun bilirkişi raporunda değerlendirilmediği, kazanın, davacıların desteğinin dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiği, müvekkili kurumun sorumluluğu bulunmadığını, maddi tazminat miktarının fahiş olduğu, tedavi giderlerinin SGK'nın sorumluluğunda bulunduğu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğu, davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; kazanın oluş şekli, dosya kapsamı ve kaza tespit tutanağı ile uyumlu, ayrıntılı, açıklayıcı ve denetime elverişli kusur ve aktüer bilirkişi raporunun hükme alınmasında usule aykırılık bulunmamasına, davacı tarafın tedavi giderlerine yönelik talebi bulunmamasına, kazanın tarihi ve oluş şekli, kusur durumu, ölümün karşılaşılabilecek en ağır sonuç olması,

davacıların müteveffa ile olan yakınlıkları ve sosyo ekonomik durumları dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarlarının fazla olmamasına göre davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen istinaf nedenlerinin HMK'nın 353/1-b/1 gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.