İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2020/444 K.2021/1981

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların sürücüsü, sahibi ve trafik sigortacısı olduğu ... plakalı araç ile 16.10.2014 tarihinde geri geri manevra yaparken müvekkilinin eşi ...’a çarparak ölümüne neden olduğunu, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla, defin giderleri karşılığı 50 TL, destekten yoksun kalma tazminatı karşılığı 50 TL olmak üzere 100 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 20.000 TL manevi tazminatın davalı ... ile davalı ...

A.Ş.’den kaza tarihi olan 16.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir. Davaya cevap veren davalılar davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Açılmış olan dava üzerine ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde; -Davacının maddi tazminat isteminin reddine, -Manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile,7.500,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ... A.Ş 'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, verilen karara karşı yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Davacı vekilinin istinaf sebepleri: Vefat edenin davacıya desteğinin toplanan delillere göre sübut bulmasına rağmen aksi görüşle davanın reddinin hukuka aykırı olduğu, babasını kaybeden davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın az olduğu, hususlarına ilişkindir.İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan incelemede.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalıların sürücüsü, sahibi ve trafik sigortacısı olduğu ... plakalı araç ile 16.10.2014 tarihinde davalı sürücünün geri geri manevra yaparken davacının babası ...’a çarparak ölümüne neden olduğu, davacının destekten yoksun kaldığı iddiasıyla açtığı davada, destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık olmamasına, ölenin davacıya fiilen destek olgusunun ispatlanmamış olmasına göre, davacının destekten yoksun kalma isteminin reddi yönünde ki ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik tespit edilemediğinden, istinaf eden vekilinin diğer istinaf nedenlerinin HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacının yaşı, tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda mahkemece takdir edilen tazminatın az olduğu, ancak bu yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b/2 maddesi gereğince kararın kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.