İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2020/496 K.2023/1481

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle.

19/06/2017 tarihinde, davalıya ZMMS poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın müvekkili ..."e çarpması sonucunda meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, davalı sigorta şirketinin başvuruya rağmen ödeme yapmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici bakım gideri olarak 500,00-TL, sürekli sakatlık tazminatı olarak 3.000,00-TL ve geçici iş göremezlik olarak ta 500,00-TL olmak üzere toplam 4.000,00-TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

12/11/2019 tarihli dilekçesi ile geçici iş göremezlik tazminatı talebini 2.106,09-TL, kalıcı iş göremezlik tazminatı talebini 46.231,95TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda;''.. kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmelik hükümlerinden yararlanılarak yapılan inceleme neticesinde %30 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğu, iyileşme süresinin 6 ay olduğu ve bakıma muhtaç olmadığının tespit edildiği; ayrıntılı, gerekçeli ve dosya kapsamına uygun tanzim edilmekle mahkememizce itibar edilir bulunan kusur / aktüerya bilirkişi raporu kapsamında dava dışı araç sürücüsünün %25 oranında tali kusurlu, davacı yayanın ise kazanın meydana gelmesinde %75 oranında asli kusurlu olduğunun belirlendiği;

kaza tarihinde yürürlükte olan düzenlemelere uygun hesaplama yöntemi gereğince talep konusu olan geçici iş göremezliğe dayalı maddi zararının 2.106,29-TL, sürekli iş göremezliğe dayalı maddi zararının 46.231,95-TL olarak hesaplandığı,

bununla birlikte davacının bakıma muhtaç olmadığı adli rapor ile tespit edilmekle bakıcı giderine dayalı zararının mevcut olmadığı '' gerekçesiyle, Davanın KISMEN KABULÜ ile Davacı yararına geçici iş göremezlikten kaynaklı 2.106,29-TL ve sürekli iş göremezlikten kaynaklı 46.231,95-TL olmak üzere toplam 48.338,04-TL maddi tazminatın temerrüd tarihi olan 04/08/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, bakıcı giderine yönelik istemin reddine, karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri: Davalı vekili; davacının travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle %30 maluliyeti bulunduğu yönündeki raporu kabul etmediklerini, bu hususun mutlaka ATK tarafından tespiti gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı ile geçici bakım gideri istemine ilişkindir.

Dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; tedavi evrakları, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh ve Sinir Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 14/11/2018 tarihli rapor ve Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 21/08/2019 tarihli sağlık kurulu raporu birlikte değerlendirildiğinde somut olaya konu kazaya bağlı yaralanması nedeniyle sağ oksipital kemikte lineer kırık ( kafa kemiğinde travmaya bağlı çatlak) oluşan davacının,

meydana gelen tedavi ile işlevselliği kısmen düzelen travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle %30 maluliyeti oluştuğunun anlaşılmasına; kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri dikkate alınarak ve davacının yaralanmasının niteliği ile tedavisi değerlendirilerek hazırlanan 21/08/2019 tarihli raporun hükme esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına; maluliyete ilişkin raporun ATK tarafından düzenlenmesi hususunda bir zorunluluk bulunmamasına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.