İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/1427 K.2021/1339

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili.

29.03.2014 tarihinde davalı ... şirketine Zorunlu Mali Mesuliyet Poliçesi ile sigortalı ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın Ankara otobüs terminalinde geri manevra yapması neticesinde müvekkilinin üzerine gelerek çarptığı, kaza sebebiyle beden gücü kaybına neden olduğu davalı ... şirketi tarafından ödeme yapılsa dahi yetersiz olması nedeniyle ibranamenin iptali ve bakiye zararın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; " Davalı sigortacı tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında davacının yaralandığı, davacının zararlarından davalının 2918 sayılı Yasanın 85/1, 91. vd. maddeleri gereğince poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğu, ancak olaya ilişkin CBS soruşturma dosyasında müşteki (davacı) ve şüphelinin (davalı ... şirketinin sigortalısı) dava tarihinden önce uzlaştıkları ve bu nedenle "Kovuşturmaya Yer Olmadığına" ilişkin karar verildiği, CMK'nın 253/19.maddesi gereğince tazminat davası açılamayacağı anlaşıldığı" gerekçesi ile.

Uzlaşma (CMK madde 253) nedeniyle davanın reddine, karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının imzasının bulunduğu bir uzlaşma tutanağının olmadığını, davacının aydınlatılmadığını, uzlaşma tarihinde maluliyetin belirli olmadığını, bu nedenle geçerli bir uzlaşma bulunmamasına rağmen davanın reddini hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Dava trafik kazası nedeniyle malûliyet talebi tazminatı isteğine ilişkin bulunmaktadır.29/03/2014 tarihinde 06 T 3035 plakalı aracın davacıya çarpması şeklinde trafik kazası gerçekleştiği, kaza sonucu davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir.

Olaya ilişkin olarak açılan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/72445 sayılı soruşturma dosyasında, savcılık tarafından, Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulmuş, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/06/2014 tarihli kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de, dosya içerisine getirtilen belgelerden davacının uzlaştığına ilişkin tutanağı bulunmadığı, davacının imzasını taşıyan bir belgeye rastlanılmadığı, bu tarih itibariyle davacının maluliyet durumunu belirleyen bir raporun dahi düzenlenmemiş olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, söz konusu uzlaşma raporunun yasanın aradığı anlam ve nitelikte bir uzlaşma kapsamında bulunmadığı, diğer bir ifadeyle davacının şartlarını ve sonuçlarını tam olarak kavrar bir biçimde özgür iradesiyle yaptığı bir anlaşma niteliği taşımadığı gibi, davacının uğramış olduğu maluliyet zararının giderilmesine ilişkin bir belge niteliğinde de bulunmamaktadır.

Bu nedenle söz konusu uzlaşma tutanağına istinaden CMK 253/19. maddesi gereğince davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı bulunmaktadır. Bu itibarla davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, HMK 353/1-a/6 maddesi gereğince verilen kararın kaldırılması sonuç ve kanaatine varılmıştır.