İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2021/750 K.2024/913

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

17/07/2015 tarihinde, müvekkilinin sevk ve idaresindeki ... plakalı araca, plakası ve sürücüsü tespit edilmeyen bir aracın çarpması sonucunda meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, davalı ...na başvurduklarını, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00-TL geçici iş göremezlik, 100,00- TL sürekli iş görememezlik tazminatı ve 100,00-TL bakıcı giderinin temerrüt tarihi olan 01.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

07/10/2020 tarihli dilekçesi ile kalıcı iş göremezlik tazminatı talebini 70.623,75-TL ve geçici bakım gideri talebini 1.946,88-TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; geçici iş göremezlik tazminatı ile bakım giderlerinden müvekkili kurumun sorumlu olmadığını, talep edilen tazminat kalemlerinin teminat dışında kaldığını, davacı adına dava öncesi vekil eden kuruma başvuruda bulunulmuş ise de, trafik kazası tespit tutanağında kazanın tek taraflı olduğunun tespit edilmesi nedeniyle talebin haklı olarak reddedildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda;''....6098 sayılı TBK'nın 54. maddesinde, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türlerinin; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlendiği, bu bağlamda, taraf iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm delillerin toplandığı, kusur ve maluliyet durumu birlikte değerlendirilmek suretiyle alınan aktüer raporu ile de davacının zararının hesaplandığı,

ayrıca hükme esas alınan, ATK maluliyet ile Kusur ve Aktüerya raporlarının ayrıntılı, gerekçeli ve hüküm kurmaya da elverişli olduğu ve hükme esas alınmalarına karar verildiği, davalı tarafça her ne kadar, Trafik Sigortası Genel Şartları A.5.b maddesine göre trafik kazası nedeniyle çalışma gücünün kısmen ve tamamen azalmasına bağlı giderlerin Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumluluğunda olduğu,

geçici ve sürekli iş göremezlik bakıcı ve bakım giderlerinden müvekkili kurumun sorumlu tutulamayacağı iddia edilmiş ise de, yukarıda yazılı gerekçelerle davalı tarafın bu yöndeki savunmalarına itibar edilmediği,davalı şirketin müterafik kusura ilişkin savunmasının ise, yine yukarıda yazılı gerekçelerle haklı görüldüğü ve 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesi uyarınca, toplam tazminat miktarından, Yargıtay yerleşik uygulamaları gereği %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmasına karar verildiği,

hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar temerrüt tarihi olarak 27/05/2016 tarihi tespit edilmiş ise de, davacı yanca dava dilekçesinde, temerrüt tarihi olarak, bilirkişi tarafından belirlenen tarihten daha sonraki bir tarih olan 01/06/2016 tarihinin beyan edildiği anlaşıldığından, taleple bağlılık ilkesi gereği temerrüt tarihi olarak,

davacının talep ettiği tarihin esas alındığı '' gerekçesiyle,DAVANIN KISMEN KABULÜ İLE ;70.623,75 TL sürekli iş görememezlik ve 1.946,88 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 72.570,63 TL ye %20 müterafik kusur indirimi yapılması sonucu elde edilen 58.056,51-TL tazminatın 01/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri: Davalı vekili; dava açılmadan önce müvekkili kuruma başvurulmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, müvekkili için temerrüdün gerçekleşmediğini, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini, kaza tespit tutanağında kazanın tek araçlı olarak gerçekleştiğinin belirtildiğini, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, maluliyet raporunun geçerli yönetmelik hükümlerine göre alınmadığını, bakıcı gideri ihtiyacının davacı tarafça ispat edilmediğini, bakıcı giderinden müvekkili kurumun sorumluluğu bulunmadığını, belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ve geçici bakım gideri istemine ilişkindir.

Dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; davacı tarafça dava açılmadan önce davalı kuruma başvurulmuş olup dava şartının gerçeklemiş olmasına; kaza tespit tutanağı, daimi arama kararı ve hastane evrakları ( adli vaka-trafik kazası) nazara alındığında somut olaya konu kazanın sürücüsü ve plakası belirlenemeyen aracın karışması sonucunda meydana geldiğinin anlaşılmasına;

kazaya karıştığı ve olay yerinden kaçtığı görgü tanıkları tarafından da beyan edilen plakası tespit edilemeyen gri renkli araca ait otomobil parçalarının kaza yerinde bulunduğunun kaza tespit tutanağında belirtilmiş olmasına, davacının sürücüsü olduğu aracın ise kırmızı renkte olduğunun araç ruhsatına göre belirgin bulunmasına; bu nedenle kazanın tek taraflı olmasının söz konusu olmamasına;

dosya kapsamında alınan ve ATK tarafından düzenlenen 26/02/2020 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış bulunmasına. ATK raporunda davacının kaza nedeniyle %9 oranında malül kaldığının ve iyileşme süresinin 4 ay olduğunun tespit edilmiş olmasına.

1 adli tıp uzmanının katılımı ile oluşan 3 kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 31.08.2020 tarihli raporda davacının kazaya bağlı yaralanması nedeniyle 2 ay süre ile bakıcı ihtiyacı olduğunun belirlenmiş olmasına; bakıcı giderinden sağlık giderleri kapsamında davalı kurumun sorumluluğu bulunmasına;

faiz başlangıç tarihi hususunda esasen davalı taraf 27.05.2016 tarihinde temerrüde düşmüş ise de yerel mahkemece faiz başlangıç tarihinin taleple bağlı kalınarak 01.06.2016 tarihi olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,2/İstinaf yasa yoluna başvuran davalıdan alınması gereken 3.965,80-TL harçtan peşin yatırılan 991,50-TL harcın düşümü ile bakiye 2.974,30-TL istinaf ilam harcının istinaf yasa yoluna başvuran davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,