İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2022/107 K.2025/437

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARA R

Davacı vekili dava dilekçesi ile.

19.09.2012 tarihinde davalı şirkete zorunlu trafik sigortalı aracın karıştığı trafik kazası neticesinde müvekkilinin yaralandığını, alınan sağlık kurulu raporu ile %76 oranında malul kaldığının, iyileşme süresinin 9 ay olduğunun, iyileşme döneminde tam gün, sürekli maluliyet döneminde ise günde 4 saat süreyle bakıma muhtaç olduğunun tespit edildiğini, dava tarihinden önce yapılan başvurularının olumsuz sonuçlandığını, müvekkilinin hak ettiği tazminat miktarının henüz belirli olmaması nedeniyle belirsiz alacak davası açtıklarını belirterek geçici ve sürekli iş göremezlik zararı için 1.000,00-TL,

bakıcı gideri zararı için 1.000,00-TL olmak üzere 2.000,00-TL maddi tazminatın, davadan önceki taleplerinin reddedildiği 04.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 01.07.2019 tarihli dilekçesi ile, dava dilekçesinde talep ettikleri 2.000,00-TL'nin 1.000,00-TL'sini bakıcı gideri, 500,00-TL'sini geçici, 500,00-TL'sini sürekli iş göremezlik zararı için talep ettiklerini bildirmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince;"...19/09/2012 tarihinde sigortalı araç sürücüsünün sevk ve idaresindeki kamyonu ile yaya olan davacıya çarpması sonucu trafik kazasının meydana geldiği, davacının kaza tarihi itibariyle çocuk olduğu, dosya kapsamında alınan 01/02/2021 tarihli bilirkişi raporu ile 09/07/2021 tarihli ATK raporlarının soruşturma dosyasında düzenlenen rapor ve kazaya ilişkin CD kayıtları ile uyumlu olduğu, mahkemece benimsendiği,

buna göre kazanın davacının karşıya geçmek için kontrolsüz şekilde yola giren yayaya kamyonun arka sol dingil lastiği kısmı ile çarpması şeklinde oluştuğu, kaza anında sigortalı kamyon ile aynı hizada yer alan otobüsün arkasından koşar şekilde davacının yolun karşı tarafında geçmeye çalıştığı ve kazanın meydana geldiği, davalı yana sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığı,

bu hali ile davacının davalı taraftan talep edebileceği herhangi bir zararın bulunmadığı..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Davacı vekilinin istinaf nedenleri; dosya kapsamında yer alan kaza mahallini gösterir kroki, tanık beyanları ve diğer belgelere göre dava dışı araç sürücüsünün kaza anında şerit ihlali yaptığı, ayrıca aracın hızını, aracın yük ve teknik özelliklerine göre ayarlamadığı, mahallinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen 17.05.2021 tarihli bilirkişi raporu ile 23.06.2016 tarihli raporda araç sürücüsünün kusurlu olduğunun belirtildiği,

kusur oranları belirlenirken ihlal edilen kuralların dikkate alınması gerektiği ve ATK tarafından raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği hususlarına ilişkindir.Dava, trafik kazasına bağlı cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.Dosya kapsamında yer alan kaza tespit tutanağında; sürücü ...'un sevk ve idaresindeki... plakalı kamyonu ile cezaevi istikametinden gelip ...

Caddesini takiben... istikametine seyrederken ... önüne geldiği esnada aracının sol ön yan tampon ve ön teker kısmıyla sürükler ve arkada bulunan tekerin önündeki dingil lastiğiyle de, ... önünden karşıdan karşıya geçmek isteyerek yola birden bire çıkan yaya ...'e çarpması neticesinde kazanın meydana geldiği, kazanın oluşumunda yaya ...'in 2918 sayılı KTK'da yayalara ait kusurlardan sayılan yola birdenbire çıkma kuralını ihlal ettiği, araç sürücüsünün herhangi bir kural ihlalinin bulunmadığı tespitine yer verildiği görülmüştür.Kazaya ilişkin ceza soruşturması sırasında Polis Memuru Trafik Bilirkişisi... tarafından düzenlenen raporda;

araç sürücüsünün sağ şeritte seyir halinde olması, yayanın seyir halindeki otobüsün arkasından birden bire çıkması, aracın yüksek olması, yayayı görmemesi ve kurtarma adına yapabileceği birşeyin olmaması nedeniyle kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı, yayanın ise, araçlara ilk geçiş hakkını vermemek ve yola birden çıkmak kurallarını ihlal etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, alınan rapora binaen Batman Cumhuriyet Başsavvcılığı'nca 01.10.2012 tarihli 2012/9346 soruşturma sayılı dosyasında 2012/3772 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

davacı tarafça yapılan itirazın Midyat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2012 tarihli 2012/1224 Değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmıştır.Dosya içerisinde yer alan CD inceleme tutanağında "...saat 17:52:59 da kırmızı renkli plakası net olarak görünmeyen halk otobüsünün ...

Caddesi üzerinden cezaevi istikametine ilerler vaziyette kameraya girdiği bu esnada karşı istikametten yine plakası net olarak okunmayan baş kısmı beyaz, kasa kısmı sarı renkte kamyon tabir edilen aracın kameraya girdiği, çocuk şahsın saat 17:53:10'da bahse konu otobüs ve kamyon aynı hizada iken otobüsün arkasından koşar şekilde yolun karşı tarafına geçmeye çalıştığı esnada kamyonun geliş istikametine göre sol ön tarafından altına düştüğü ve kamyonun çocuk şahsın bel hizasının üzerinden geçtiği,

ön lastik üzerinden geçerken yaklaşık 2 metre kadar sürüklediği ardından arka lastiğinde çocuk şahsın üzerinden geçtiği ve bahse konu kamyonun durduğu..." belirtilmiştir. İlk derece mahkemesince alınan, makine mühendisi ... tarafından düzenlenen 01.02.2021 tarihli raporda; kazanın meydana gelmesinde tamamen davacının kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, talimat yolu ile mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda ise;

araç sürücüsünün KTK'nın 52/1-b maddesinde yer alan sürücülerin, hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak ve 47/d maddesinde yer alan karayolundan faydalananlar trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymak kurallarını ihlal etmesi nedeniyle %25 oranında, yayanın ise yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almak,

taşıt trafiği için bir engel teşkil etmemek şartı ve yolu kontrol ederek kendi güvenliklerini sağlama kuralını ihlal etmesi nedeniyle %75 oranında kusurlu olduğu kanaatine varıldığının bildirildiği görülmüştür. ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 09.07.2021 tarihli raporda da; kazanın, 19.09.2012 günü saat 18:05 sıralarında sürücü ... idaresindeki ... plakalı kamyonu ile ...

Caddesi üzerinde cezaevi istikametinden çay bahçesi yönüne seyir halinde iken kaza mahalli olan yere geldiği esnada cezaevi yönüne ilerlemekte olan otobüsün arkasından gelip hareket alanına giren 2001 doğumlu yaya...'e aracının sol tekeri ile çarpması neticesi meydana geldiği, olayın; ilk geçiş hakkının araçlara ait olduğu taşıt yolunda meydana geldiği, somut verilere dayanarak sürücünün hızlı olduğundan söz edilemediği,

sürücünün, solunda hareket halindeki otobüs tipindeki yüksek bir aracın arkasından koşarak bir çocuğun yola girmesini öngöremeyeceği, öngörülemezlik şartlarında da otobüs sürücüsününden ani bir şekilde hareket alanını kapatan yayaya karşı kazayı önleyebilecek tedbir almasının beklenmediği, meydana gelen kazada sürücüye kusur yüklenebilecek herhangi bir kural ihlali görülmediği için kusur yükleyen raporların herhangi bir şekilde uygun bulunmadığı gerekçesi ile kazanın meydana gelmesinde yaya ...'in tamamen kusurlu olduğu,

araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığı kanaatine varıldığının bildirildiği görülmüştür.Tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda;Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına.

ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 09.07.021 tarihli raporda, dosyada bulunan tüm raporların irdelenmiş olmasına, raporun;açıklayıcı, ayrıntılı, denetime elverişli, dosya kapsamına ve kazanın oluş şekline uygun, ayrıca kazanın oluş anına ilişkin CD izleme tutanağında tespit edilen hususlar ile uyumlu olmasına, ilk derece mahkemesince söz konusu raporun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/Gerekçe uyarınca,1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE, 2/İstinaf yasa yoluna başvuran davacıdan karar tarihi itibariyle alınması gereken 615,40-TL harçtan, peşin yatırılan 59,30-TL harcın mahsubu ile eksik kalan 556,10-TL istinaf ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,