İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2022/399 K.2025/1046

İlk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARA R

Davacı vekili dava açan dilekçesinde. 10.02.2018 tarihinde, plakası ve sürücüsü tespit edilmeyen beyaz renkli bir motosikletin müvekkiline çarpması sonucunda meydana gelen kazada müvekkilinin yaralanarak malül kaldığını, davalıya başvurduklarını, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (-HMK.m.107-) 4.500,00-TL daimi iş göremezlik ve 100-TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 4.600,00-TL maddi tazminatın başvuru tarihi olan 08.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 20/09/2021 tarihli dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 76.855,05-TL, geçici iş göremezlik tazminatı talebini 4.809,36-TL olarak artırmıştır.Davalı vekili, plakası tespit edilemeyen motorlu aracın varlığının davacı tarafça somut deliller ile ispat edilmesi gerektiğini belirterek,

davanın reddini istemiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda;Davanın kısmen kabulü ile, davacının 2.524,25 TL geçici iş göremezlik 76.855,05 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 21/05/2018 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından; davacıya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın çarptığının somut deliller ile ispat edilmediği, Mersin CBS tarafından olay hakkında KYOK kararı verildiği, maluliyet raporunun uygun mevzuata göre düzenlenmediği,

kusur raporlarını kabul etmedikleri, aktüerya hesabının %1,65 iskonto faizi uygulanmadan yapılmasının hatalı olduğu, geçici iş göremezlik tazminatından müvekkilinin sorumlu olmadığı, ... tarafından yapılan ödemeler var ise bunun tenzil edilmemiş olmasının da doğru olmadığı, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiği,

belirtilerek istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde,zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden,

haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine,

20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmesi gerekir. ( Bknz.

Yargıtay 4. HD'nin 2021/13167 Esas, 2022/7612 Karar) Somut olayda, yerel mahkemece alınan ve hükme dayanak yapılan ATK 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.02.2021 tarihli raporda davacının maluliyetinin Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine göre değerlendirilmesi sonucunda %5,1 engel oranı olduğu ve iyileşme süresinin 4 ay olduğu tespit edilmiş, bu rapor karara esas alınarak bedel artırımı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de,iş rapora davalı vekilince itiraz edilmiş olup,

yerel mahkemece kaza tarihinde yürürlükte bulunmayan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu halde yerel mahkemece yapılacak iş, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalından, kaza tarihinde yürürlükte bulunan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre davacının tüm tedavi evraklarının ve dosyadaki tüm raporların değerlendiridliği, usulüne uygun,

denetime ve karar vermeye elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla yeni bir rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre, taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın HMK'nın 353/1-a/6.maddesi gereğince kaldırılmasına, dosyanın kaldırma nedenlerine göre yargılama yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/Gerekçe uyarınca,1/Davalı vekilinin istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile, İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23/11/2021 tarih ve 2019/130 Esas 2021/828 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-a/6.madde hükmü uyarınca kaldırılmasına, 2/Dosyanın belirtilen şekilde işlem, araştırma ve yargılama yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine,

10/07/2025