İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2022/58 K.2025/603

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesi ile.

01.02.2016 tarihinde müvekkilinin, yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı oldukları aracın çarpışması ile meydana gelen trafik kazası neticesinde yaralandığını, köprücük kemiğinin kırıldığını, kolunu halen oynatamadığını, davalı araç sürücüsü ...'ın kavşaklarda geçiş üstünlüğüne uymaması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00-TL maddi tazminatın davalı sürücü ...'dan kaza tarihinden, diğer davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline,

30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren davalılar ... ve ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında sundukları 09.09.2021 tarihli dilekçe ile, davalılar aleyhine açtıkları maddi tazminata yönelik davayı takip etmediklerini, maddi tazminat talepleri yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekilince, maddi tazminata yönelik davanın takip edilmediğinin bildirilmesi üzerine 05.10.2021 tarihli ara karar ile maddi tazminat talebi yönünden davanın tefrikine karar verilmiştir. Davalılar davaya karşı cevap dilekçesi sunmamışlardır. İlk derece mahkemesince.

ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapora göre kazanın meydana gelmesinde davalı ...'ın % 75 oranında, davacının yolcusu olarak bulunduğu araç sürücüsü ...'in % 25 oranında kusurlu olduğu, ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda, davacının, kaza nedeniyle sürekli maluliyetinin bulunmadığının, iyileşme süresinin 3 ay olduğunun belirtildiği,

davacının kaza nedeniyle duymuş olduğu acı ve elem, maluliyet oranı, kazanın meydana geldiği tarih ve oluş şekli, davacının yaşı, tarafların kusur durumu, tarafların gelir durumu ve tüm dosya kapsamına göre yapılan tespitler ve tanık beyanları uyarınca manevi tazminat talebinin kısmen kabulü gerektiği kanaati ile.

"1-Davanın KISMEN KABULÜNE, 15.000,00 TL manevi tazminatın 01/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine, 2-Aşan istemin reddine" karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalılar ... ve ... vekilinin istinaf nedenleri; davacının yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsü ...'in kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu, ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından müvekkiline yüklenen kusur oranını kabul etmedikleri, davacının kaza anında emniyet kemeri takmadığı, müterafik kusurun tazminat miktarı belirlenirken dikkate alınması gerektiği ve gerekirse tazminat isteminin tümden reddi gerektiği hususlarına ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dosya kapsamına, kazanın oluş biçimine uygun, ayrıntılı, gerekçeli, açıklayıcı ve denetime elverişli nitelikteki ATK Trafik İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına,

kazadaki kusur durumu (yolcu konumunda olan davacının kusursuz oluşu), davacının yaralanmasının niteliği (kemik kırığına neden olacak şekilde), kaza tarihi (2016 yılı), kaza tarihinde paranın alım gücü, tarafların sosyo ekonomik durumları, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ancak tatmin duygusuna ulaşılacak kadar olması gereği hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olmamasına,

müteselsil sorumluluk gereğince kazada kusuru bulunmayan davacının zararının tamamını, müteselsil sorumluların herhangi birinden isteyebilecek olmasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.Her ne kadar, dava dilekçesinde, manevi tazminat istemi, sigorta şirketine yöneltilmemesine rağmen ilk derece mahkemesince, gerekçeli karar başlığında davası tefrik edilen sigorta şirketine davalı sıfatı ile yer verilmesi hatalı ise de,

söz konusu maddi hatanın mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla kaldırma nedeni yapılmamıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,2/İstinaf yasa yoluna başvuran davalılardan alınması gereken 1.024,65-TL harçtan peşin yatırılan 256,16-TL harcın düşümü ile bakiye 768,49-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davalılardan müştereken vemüteselsilen tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,