İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2018/818 K.2019/3947

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, 03.08.2015 tarihinde gerçekleşen trafik kazası nedeniyle oluşan maddi zararlar nedeniyle maddi tazminat istemine dayanmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda: "Davanın kısmen kabulü ile;9.906,27 TL hasar tazminatının davalılar ... ve ...'den 03/08/2015 kaza tarihinden ve davalı ... den bu tutarın 5.000,00 TL si için dava tarihinden ve bakiyesi için 29/11/2016 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 3.375,00 TL değer kaybı tazminatının davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine " karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili ve davalılardan ... ile ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

HMK'nun 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda:Davalılardan ... ile ... istinaf başvurusu incelendiğinde: HMK'nun 355. maddesine göre. İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar.

Dosya incelendiğinde gerekçeli kararın davalı ...'e ve ...'e 16/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ... ile ...'ün ayrı ayrı olarak 20/10/2017 tarihinde istinaf dilekçesi verdikleri ve istinaf başvuru harcı ile maktu karar harcını yatırdıkları görülmektedir.

Ancak istinaf harçları eksik yatırıldığından İlk Derece Mahkemesince davalılar ... ve ...'e ayrı ayrı muhtıra tebliğe gönderildiği, muhtıranın davalı ...'e 13/11/2017 tarihinde, davalı ...'e 13/11/2017 tarihinde tebliğ edildiği halde davalıların eksik harçları 28/11/2017 tarihinde yatırdıkları anlaşılmakla; bu durumda davalıların harcını yatırdığı tarihte HMK'nun 344. maddesinde düzenlenen 1 haftalık kesin süresi geçmiştir.

Bu nedenle davalılardan ... ve ...'ün istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir. Davacı tarafın istinaf başvurusu yönünden yapılan incelemede: HMK'nın 341/2. maddesine göre miktar veya değeri üçbin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Aynı kanunun 341/4. maddesinde de "alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üçbin Türk Lirasını geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz." düzenlemesi mevcuttur.

Ayrıca HMK'nın ek 1. maddesinin 1. fıkrasında: "HMK'nın 341. maddesindeki parasal sınırın her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 04/01/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." hükmünün yanı sıra, aynı maddenin 2. fıkrasında: "HMK'nın 341. maddesindeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı" düzenlenmiş bulunmaktadır.Yeniden değerleme oranındaki artış sonucu yerel mahkeme hükmünün verildiği tarihte 2016 yılı için HMK'nın 341. maddesinin (2). ve (4). fıkralarındaki kesinlik sınırı 3.000,00 TL olmuştur.Dava, tazminat istemine ilişkin olup dava değeri ıslah ile 15.064,40 TL'dir.

Mahkemece davanın 13.281,27 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu halde davanın ret edilen miktar (1.783,13 TL) kararın verildiği tarih itibarı ile 2016 yılı için öngörülen kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesince verilen karar için HMK'nın 341/4. ve 352/1-b maddesi gereğince istinaf hakkı yoktur. Yerel mahkemece, karara karşı kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi de sonuca etkili değildir.

Bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 352/1-b maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir.