KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.HUKUK Dairesi
- Mercii
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2022
- Esas no
- 2020/422
- Karar no
- 2022/1776
- İncelenen dosyanın mahkemesi
- İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Karar tarihi
- 11/12/2019
- Numarası
- 2018/131 Esas - 2019/1241 Karar
- Dava
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
Karar Metni
614 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle.
Müvekkili ...'in eşi ve çocuklarının annesi olan ...'ın yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araç ile ... plaka sayılı aracın 03/12/2017 tarihinde karıştığı trafik kazası neticesinde ...'ın vefat ettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, belirsiz alacak davası olarak şimdilik ... için 200,00 TL, ... için 200,00 TL, ... için 200,00 TL, ... için 200,00 TL ve ... için 200,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 03/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle. Kazaya karışan ... plaka sayılı aracın müvekkiline sigortalı olduğunu, davacı taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, müteveffanın ülkeye kaçak olarak giriş yaptığı sırada kazanın meydana geldiğini bu yüzden hukuken elde edebileceği bir gelir söz konusu olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın arttırılan hali ile kabulüne, davacı ... için 156.635,92 TL, Davacı ... için 52.859,69 TL, Davacı ... için 39.492,26 TL, Davacı ... için 38.159,45 TL, Davacı ... için 28.501,80 TL olmak üzere toplam 315.649,12 TL'nin 16/01/2018 tarihinden işleyecek yasal faizi birlikte davalı taraftan tahsili ile kendisine asaleten diğer davacılara velayeten davacı ...'e ödenmesine" karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı ...
Sigorta A.Ş. vekili istinaf talep etmiştir. Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle. Ülkeye kaçak olarak giriş yapan müteveffanın, yasal olarak çalışma iznine sahip olmadığından hukuken elde edebileceği bir gelir söz konusu olmadığını, müteveffanın ülkemizde kazanç elde etmesi mümkün olmadığından hukuka aykırı olarak elde edilen gelirlerin tazminat hesaplamasında dikkate alınamayacağını ve davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf talep etmiştir.
Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır. Dosya kapsamından.
03/12/2017 tarihinde ...'ın yolcu olarak bulunduğu ... plakalı minibüs ile ... plaka sayılı aracın karıştığı trafik kazası neticesinde, ...'ın vefatı sebebiyle eşi ve çocukları tarafından, ... plakalı araç ZMMS poliçesini düzenleyen davalı sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı talep edildiği, Davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen ZMMS poliçesinin 27.10.2017 -2018 tarihleri arasını kapsadığı, sigortalının ... olduğu anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamında hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda asgari ücret üzerinden tazminat hesaplaması yapıldığı görülmektedir. Desteğin kaçak olarak giriş yaptığı çalışma izni bulunmadığı nedenle kazanç elde etmesinin mümkün olmadığı iddia edilmekle birlikte destek yabancı olup ülkesini terk ettiğinden ülkesindeki kazancı ya da asgari ücret destek tazminatı hesabında esas alınamayacaktır.
Öte yandan yerleşik Yargıtayın yerleşmiş içtihatları gereğince hesaplamaya esas alınacak en düşük ücretin, asgari ücret olması gerektiği kabul edildiğinden İlk Derece Mahkemesince asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya göre karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi, E. 2020/422, K. 2022/1776, 30 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama