İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2021/2107 K.2023/2372

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;Davalı nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik geçici iş göremezlik gideri için 500,00 TL ve sürekli iş göremezlik gideri için 500,00 TL olmak üzere toplamda 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işlemiş ticari faiziyle birlikte davalı tarafından tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava dilekçesinde özetle; mahkemenin yetkisiz olduğunu, başvuru yapılmadan dava açıldığını, maluliyetin tespitinin gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere faizin dava tarihinden itibaren olması gerektiğini, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, hatır taşıması olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın kısmen kabulü ile.

4.500,00 TL geçiçi iş göremezlik tazminatı ve 82.329,55 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 86.829,55 TL'den %20 hatır taşımacılığı indirimi yapılmak suretiyle tespit edilen 69.463,64 TL'nin 27/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

11.03.2016 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halindeyken önünde bulunan bir aracı sollamak istediği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması sonucu trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonucu müvekkil ...'nın ağır şekilde yaralandığını, kazada kesinlikle hatır taşımasından söz edilemeyeceğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte hatır taşıması olarak bahsedilse bile Yargıcın tazminattan mutlaka indirim yapmasına ilişkin bir zorunluluk olmadığını, gerekçeli karar ilke hükmedilen hatır taşıması indiriminin kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nun 51. (818 sayılı BK’nun 43.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Somut olayda, davacı yolcu konumundadır.

Soruşturma dosyasındaki ifade tutanaklarına göre davacı ile davalı tarafından sigortalı bulunan araç sürücüsünün arkadaş oldukları, gezme ve eğlenme amacıyla birlikte seyahat ederken kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayda hatır taşıması olduğunu belirtmiştir. Bu durum karşısında, davacının hatır için taşındığı kabul edilerek hesaplanan tazminattan %20 oranında indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

(Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2016/762 Esas 2018/10877 Karar sayılı ilamı). Bu nedenlerle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.