İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2022/1339 K.2025/56

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin 27.02.2017 günü dava dışı sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla yaya konumunda bulunan müvekkiline çarpması sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacının ağır yaralandığını ve malul kaldığını, dava öncesi davalı ...

Hesabına yazılı başvuru yapılmasına karşın yasal süre içinde herhangi bir tazminat ödemesi yapılmadığı ve başvurularının sonuçsuz kaldığını belirterek, 27.02.2017 tarihinde medyana gelen trafik kazası nedeniyle, davacı için fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla; geçici iş göremezlik zararı olarak 90,00-TL ve sürekli iş göremezlik zararı olarak 10,00-TL olmak üzere şimdilik 100,00-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili talep arttırım dilekçesi ile; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 10-TL sürekli iş göremezlik tazminatını 13.248,56-TL, 90-TL geçici iş göremezlik tazminatını 3.668,83-TL daha arttırdıklarını beyan etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava öncesi davalı kuruma yapılan başvuru ile hasar dosyasının açıldığını ancak maluliyet raporunun kendilerine ulaşmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla; sorumluluklarının araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde olduğunu, öncelikle dava konusu kazada tarafların kusur oranının tespitinin gerektiğini, davacının maluliyetinin kaza ile illiyet bağı da irdelenerek ATK tarafından tespit edilmesini, geçici iş göremezlik ve tedavi giderleri zararlarından 6111 sayılı yasa ve Genel Şartların A.5 maddesi doğrultusunda sorumlu olmadıklarını,

SGK tarafından davacıya ödenen rücuya tabi bir ödemenin olup olmadığının tespiti ile tenzili gerektiğini, davacının gelirinin asgari ücret düzeyinde olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, olayın 01.06.2015 tarihinden sonra meydana geldiği dikkate alınarak Yeni Genel Şartlar dahilinde değerlendirilmesi gerektiğini, dava tarihinden itibaren ancak yasal faiz talep edilebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davacı tarafça açılan davanın kısmen kabulü ile; davacının 3.758,83 TL geçici iş göremezlik tazminatının 25/09/2019 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine" karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

19.04.2021 tarihli Adli Tıp Raporunda Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine tespit edilen %5,1 maluliyet oranının yargılamaya esas alınması gerektiğini, istinaf kararlarına göre de Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenen 02.03.2022 tarihli maluliyet raporunun yargılamaya esas alınması gerektiğini, denetime açık olmayan itiraza konu olan raporu kabul etmelerinin mümkün olmadığını belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.

Dosya kapsamından, 27.07.2017 günü saat 17:00 sıralarında sürücü ...'nın idaresindeki ... plakalı otomobili ile Bahçeşehir yolu üzerinde Bahçeşehir istikametinden Esenkent yönüne seyir halinde iken kaza mahalli olan ... Market yakınlarına geldiği esnada aracının ön kısmıyla, seyir istikametine göre sağ tarafından gelerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...a çarpması neticesi yaralanmalı trafik kazası meydana geldiği anlaşılmıştır.

Trafik kazası nedeniyle açılan tazminat davalarında maluliyete ilişkin alınacak raporların nasıl düzenleneceğine ilişkin ne Karayolları Trafik Kanunu'nda ne de Türk Borçlar Kanun’unda düzenleme yapılmamış, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin içtihatları ile kaza tarihine göre dönemsel olarak uygulanması gereken Yönetmelikler açıklanmıştır.

Buna göre maluliyete ilişkin alınacak raporların, 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine,

20/02/2019 tarihinden sonrada Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2024/3323 E.- 2024/5474 K., 2021/12907 E. ve 2022/6237 K., 2021/12288 E. ve 2022/6235 K., 2021/11515 E. ve 2022/5238 K. sayılı kararları).

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan maluliyet raporunun dosya kapsamı ve davacının kaza nedeniyle düzenlenen tüm tıbbi belgeleri de incelenerek, muayenesi yapılarak maluliyet oranının tespiti açısından kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı da açıklanarak kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş olmasına göre maluliyet raporunun hükme esas alınmış olmasında isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.