İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/277 K.2024/1673

İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 16.06.2021 tarih 2020/50 Esas 2021/94 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, davacının 2012 yılında ... ticaret ünvanı ile şirketini kurmuş olduğunu, inşaat ve mühendislik alanında faaliyet gösterdiğini, davalı tarafın müvekkiliyle aynı sektörde faaliyet gösterip, söz konusu markayı müvekkilinin kullandığını bilerek 2013 tarihinde ... markasına başvuru yaparak 2015 yılında tescil aldığını, bu tescilin kötü niyetli olduğunu belirtmiş, 2013/84708 nolu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, davalının 2005 yılında şahıs firması olarak şirket kurduğunu, 2013 yılından itibaren tescilli marka haklarına sahip olarak faaliyetine devam ettiğini, davacı firmanın İstanbul'da faaliyetini sürdürmesi nedeniyle markadan bilgisi olmadığını, www...com.tr alan adını almak istediği sırada davacı taraftan haberi olduğunu, konuyla ilgili davacı tarafla iletişime geçtiğini dönüş alamadığını, bu konuda marka hakkına tecavüz nedeni ile suç duyurusunda bulunduklarını, marka başvurusunun kötü niyetli olmadığını, marka tescil başvuru tarihinden bu yana anılı marka ile faaliyette bulunmakta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tescil başvurusundan önce dava konusu markayı kullandığına dair bir delile rastlanmadığı, dosya kapsamında toplanan deliller ve bilirkişi raporu incelendiğinde davacının dava konusu marka ile ilgili ilk internet sitesini 03/04/2012 yılında kurduğu, internet sitesi ile markanın aynı olduğu,

davacının marka başvuru tarihi olan 10/10/2013 tarihinden önce resmi ve kamu kurumları ile düzenli iş yaparak 720.110,80 TL hacminde iş yaptığı, 23 Adet ... adıyla fatura kestiği, davacının bu kullanımları ile dava konusu markaya belirli bir ayırt edicilik kazandırdığı ve gerçek hak sahibi olduğu,

yasada kötü niyetin bir tanımı yapılmamış ise de, bir kişinin hak sahibi olmadığını bilmesine rağmen dürüstlük kuralına aykırı şekilde tescil başvurusunda bulunması veya tescil ettirilmesinin kötü niyet olarak tanımlanabileceğini, davalının basiretli bir tacir gibi davranarak kullanacağı işaretin bir başkasına ait olup olmadığını araştırmakla yükümlü olduğunu, bu çerçevede gerçek hak sahibi olmamakla birlikte başkasının ticaretinde kullandığı tescilsiz bir işareti, kendisinin hak sahibi olmadığını bile bile tescili için başvuruda bulunan kimsenin kötü niyetli sayılacağı, davalı markasının davacı markasının bire bir aynısı olduğu,

davalının seçme özgürlüğü bulunmasına ve aynı sektörde faaliyet göstermelerine rağmen son derece ayırt ediciliği yüksek "..." markasını seçip kullanmasının rastlantısal olmadığı, gerçek hak sahibini bildiği ve davalının markadan haksız yararlanma amacıyla tescil ettirdiği gerekçesiyle davacının kötü niyetli tescil iddialarının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı adına tescilli 2013/84708 numaralı ve "..." ibareli markanın hükümsüzlüğü ile, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı vekili, davacının 10.10.2013 tarihinde tescil ettirdiği markası adı altında 23 adet fatura kestiği ve bu nedenle davacının kullanımının davalıya ait markanın tescilinden önceki tarihe dayandığı belirtilmiş ise de, doğruluğu teyit edilmeyen davacı faturalarına dayalı olarak yapılan tespitin hukuka aykırı olduğu, zira söz konusu faturaların muhasebeleştirildiğinin teyit edilmediği,

faturalardaki imzanın davacı şirket yetkilisine aidiyetinin görsel olarak tespit edilebildiğin dolayısı ile resmi kaydı teyit edilmeyen faturalara dayalı olarak davacı şirketin markanın kullanımı konusunda rüçhan hakkı olduğuna hükmedilmesinin hatalı olduğunu, SMK md 6/3 maddesinin uygulanabilmesi için markaya belirli bir ayırt edicilik, bilinirlik kazandırılması gerektiğini, ancak davacı kullanımının ayırt edicilik yahut bilinirlik kazanmadığı, SMK” nda da iyi niyet esas olup kötü niyetin ispatının iddia eden tarafa yüklendiği,

yerel mahkemece müvekkilin ayırt ediciliği yüksek ... markasını seçip kullanmasının rastlantısal olmadığı gerekçesiyle kötü niyetli olduğunun kabul edilmesinin son derece hatalı olduğu, mahkemece bu hususta hiçbir delil ve gerekçe gösterilmeden müvekkilin kötü niyetli kabul edilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğini, tanınmış bir markanın aynısının tescil edilmiş olmasının markanın kötüniyetli tescil edildiği anlamına gelmeyeceğini,

mahkeme kararında tanınmışlık irdelemesi yapılmaksızın neye göre davacı kullanımına tanınmışlık niteliğinin atfedildiği bildirilmeksizin yapılan değerlendirmenin Yargıtay içtihatlarına da aykırılık teşkil ettiğini, müvekkilinin ... markasını önünde bina görüntüsünü havi logosu ve "..." ibaresi ile 1010.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 2013/84708 84709 hizmet numarası ile tescil ettirdiğini, ... adı önündeki logo ve yazı ibaresi markaya ayırt edici nitelik kazandırmakta olup bu nedenle müvekkile ait markanın davacı kullanımı ile aynı olduğundan bahsedilemeyeceğini, belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, kötü niyetli tescil nedeniyle markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları delilere göre, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin dosya kapsamına uygun olmasına, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmasına, mahkemece uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazlarının yerinde olmadığı değerlendirilerek, yerinde görülmeyen istinaf itirazlarının HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.