İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/856 K.2022/1269

İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 02.03.2022 tarih 2021/1003 Esas 2022/163 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı, ... Ltd. Şti'nin son yetkili müdürü olduğunu, şirketin 2015 yılında sicilden resen terkin edildiğini, şirket adına kayıtlı bir adet araç bulunduğunu, şirket aracının devri için ek tasfiye gerektiğini ileri sürerek, şirketin ek tasfiye amacıyla tesciline izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı, şirketin 25.03.2015 tarihinde TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca sicilden resen terkin edildiğini, yasal hasım oldukları için aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6102 sayılı TTK'nun geçici 7/15 maddesinde resen kayıtları silinen şirket veya kooperatifin alacakları ile hukuki menfaatleri bulunanlar haklı sebeplere dayanarak silinme tarihinden itibaren 5 yıl içinde mahkemeye başvurarak şirket veya kooperatifin ihyasını isteyebileceği düzenlenmiş olup, iş bu davada ise ihya isteminin 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı, TTK'nın 547. maddesinde ek tasfiye için herhangi bir süreden bahsedilmediğini, şirkete ait aktif bir araç kaldığını, durumun çözümsüzlüğe sürüklendiğini, aracın durumunun netleşmesini istediğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını, şirketin sadece bu işlem için açılması ve işlem sonrası kapatılmasını ya da uygun görülecek başka bir kanuni yöntem mevcut ise bu yönde karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca sicilden resen terkin edilen şirketin ihyası istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Davacı, dava dilekçesinde son müdürü olduğu şirketin sicilden resen terkin edildiğini, şirkete ait aracın tasfiyesi gerektiğini ileri sürerek ek tasfiyeye izin verilmesini talep etmiş olup dava dilekçesinde açıkca şirketin ihyası talep edilmemiş ise de talebi bu kapsamda kalmaktadır.

6102 sayılı TTK'nın geçici 7/15. maddesinde "(15) Bu maddede düzenlenmeyen hususlarda ilgili kanun ve esas sözleşmelerde öngörülen usullere göre hareket edilir. Bu madde gereğince tasfiye edilmeksizin unvanı silinen şirket veya kooperatiflerin ortaya çıkabilecek malvarlığı, unvana ilişkin kaydın silindiği tarihten itibaren on yıl sonra Hazineye intikal eder. Hazine bu şirket ve kooperatiflerin borçlarından sorumlu tutulmaz.

Tasfiye memurlarının sorumlulukları konusunda, özel kanunlardaki sorumluluğa ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla bu Kanun veya Kooperatifler Kanunu hükümleri uygulanır. Ticaret sicilinden kaydı silinen şirket veya kooperatifin alacaklıları ile hukuki menfaatleri bulunanlar haklı sebeplere dayanarak silinme tarihinden itibaren beş yıl içinde mahkemeye başvurarak şirket veya kooperatifin ihyasını isteyebilir." hükmüne yer verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesinin 15. fıkrası son cümlesi uyarınca, şirket alacaklıları ve hukuki menfaati bulunanlar haklı sebeplere dayalı olarak silinme tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde, şirkete ait tasfiye edilmemiş malvarlığının bulunması halinde ise 10 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak şirketin ihyası isteyebileceğinden şirkete ait aracın tasfiyesi talep edildiğine ve şirketin terkin tarihi olan 25.03.2015 ile dava tarihi olan 27.12.2021 tarihi arasında 10 yıllık süre dolmadığına göre,

yasal sürede dava açmış olan davacının şirket malvarlığının tasfiyesi amacıyla sınırlı olarak ihya istemekte hukuki yararının bulunup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken uygulama yeri olmayan 5 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın kaldırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Nitekim Yargıtay 11. H.D'nin 19.04.2022 tarih 2022/2187 E- 2022/3135 K ve 07.06.2022 tarih 2022/3229 E-2022/4533 K sayılı kararları da bu yöndedir.

Bu durumda, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.