İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/1495 K.2026/304

Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.05.2023 tarih 2019/618 Esas 2023/366 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, 07.05.2014 tarihinde, davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı şirketin ZMMS sigortacısı, dava dışı ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı kamyonu ile dava dışı ....'ın sürücüsü olduğu ... plakalı aracın sol arka kapak ve tampon kısmına çarptığını, daha sonra sol tarafa geçmek istediği esnada aracının sol ön tampon, kaput ve kapı kısmı ile dava dışı ....'ın sürücüsü olduğu ... plakalı tankere çarptığını, kaza nedeniyle müvekkilinin ağır yaralandığını,

müvekkilinin sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemiyle açtığı Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/357 E. numaralı dosyasında alınan ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda %51 oranında maluliyetinin tespit edildiğini, davanın safahatında rapor alındığında davacı müvekkilinin kısmi bakıcı oranı ve artan maluliyet oranının açığa kavuşacağını, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/306 E. sayılı dosyasında ceza yargılamasının devam ettiğini, Karşıyaka ATM 2015/357 E. numaralı dosyasında alınan kusur raporlarında .... plakalı araç sürücüsü ....'ın %100 oranında kusurlu bulunduğunu,

Karşıyaka ATM 2015/357 E. sayılı dosyasında müvekkiline %51 maluliyet oranına istinaden tazminat ödemesi yapılmasına karar verilmiş olsa da müvekkilinin maluliyet oranının arttığını, arabuluculuk görüşmelerinde anlaşma sağlanamadığını iddia ederek, belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere, 100,00 TL bakım ücreti, 100,00 TL artan maluliyet tazminatı olmak üzere toplam 200,00-TL maddi tazminatın başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden kusuru oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Ege Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Kürsüsünden alınan 09.06.2020 havale tarihli raporda, şahısta birden fazla arıza olması nedeniyle Balthazard Formülü uygulandığında; kişinin sakatlık oranının %47.8 olduğu, iyileşme süresinin 1 yıl olarak kabulünün uygun olacağı, ancak varsa iş göremezlik rapor sürelerinin göz önünde bulundurulmasının daha uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği, şahsın yaralanma nedeniyle başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığı, geçici iş göremezlik süresi içinde bakıma muhtaç olup olmadığı hususu ile ilgili olarak,

sosyal haklar kapsamında engelli bireylerin bakıma muhtaçlığının tespiti ile ilgili olan “Bakıma Muhtaç Engellilerin Tespiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmelik” başlıklı Yönetmelikte bahsi geçen üyelerden oluşan bir Bakım Hizmetleri Değerlendirme Heyeti oluşturularak istenilen husustaki raporun bu özellikteki bir heyetten aldırılmasının daha uygun olacağının belirtildiği.

25.09.2020 tarihli aktüerya bilirkişi raporunda, ATK tarafından %51 oranında sürekli maluliyet ve iyileşme süresinin de 9 aya kadar uzayabileceğinin tespit edildiği, bu oranlar çerçevesinde ve hatır indirimi yapılarak davacıya ödeme yapılmasına karar verildiği, eldeki dosyada ise Ege Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Kurumundan alınan raporda sakatlık oranının %47,8 olarak değerlendirildiği, tıbbi iyileşme süresinin 1 yıl olarak kabulünün uygun olacağı, davacının maluliyet oranının artmaması nedeniyle tazminat hesaplaması yapılamadığı, 28.06.2021 tarihli ATK raporunda davacının Balthazard formülüne göre;

%50,2 ve E cetveline göre %52.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği, aynı yönetmeliğin 15. maddesi çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, ancak iyileşme süresi içerisinde 1 (bir) ay boyunca başka birisinin yardımına ihtiyaç duyabileceğinin mütalaa olunduğu,

Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından 09.02.2023 tarihli mütalaada ise 03.08.2013 tarih, 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri yönetmenliği ile bu yönetmenlik kapsamında yer almayan bölüm, cetvel ve listeler için, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası bildirilmemekle 28.06.2021 tarihli rapor gibi mütalaa bildirildiği;

davacının ilk derece mahkemesinin 2015/357 E ve 2018/149 K sayılı kararı ile %51 oranında sürekli maluliyet ve iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği yönünde maluliyet tespiti yapıldığı, %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak, 10.12.2014 tarihinde davalı ...

AŞ tarafından 150.563,63 TL ve SGK tarafından geçici iş göremzlik zararı olarak 1.649,34 TL ödendiği; davacının son alınan ATK üst kurul raporunda maluliyetinin Balthazard formülüne göre %50,2 ve E cetveline göre %52.0 oranında olduğu, bu durumda E cetveline göre yapılan tespitin sağlık durumunda sürekli iş göremezlik yönünden bir değişiklik olmuş ise bu değişikliğin raporla saptandığı tarihteki yaşı esas alınarak yapıldığı, buna göre davacının maluliyet oranının artmadığı, 2015/357 E sayılı dosyada maluliyetin %51 kabul edilerek hesaplama yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili, tespit edilen maluliyet oranı ve bakıcı tespitinin davacının gerçek durumunu yansıtmadığını, dosyada davacının tedavisine ilişkin birçok hastane evrakı celbedildiğini ve müvekkilinin tedavilerine ilişkin kayıtlar mevcut olduğu halde sunulan raporun, evrak ve kayıtların yeterince incelenmediğini, davacının maluliyet oranının %47.8 olduğunun kabul edilemeyeceğini, nitekim müvekkilinin daha önceki raporları göz önünde bulundurulduğunda vücut fonksiyonlarının kayıp oranının çok yüksek olduğunu, müvekkilde tespit edilen %47.8 maluliyet oranının kabul etmemekle birlikte,

bu derecede maluliyet oranı tespit edilen bir kişinin bakıcı hizmetine ihtiyaç duymadığı yönündeki raporun maddi gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkilinin günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın giderebileceği dolayısı ile bakıcıya ihtiyacı olmadığı yönündeki raporun hatalı olduğunu, İstanbul Adli Tıp Kurumu'ndan maluliyet raporu alınmasına karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden yeniden rapor alınması gerektiğini,

mevzuata ve 2659 sayılı ATK Kanunu'na göre rapor düzenlemeye tek yetkili mercinin İstanbul Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet oranındaki artış nedenine dayalı bakiye geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında sonra da Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/6445 E. 2021/8550 K. sayılı kararı)

Davacı tarafça daha önce Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/357 E. sayılı dosyasında davalı ... şirketi ve (eldeki davada dava dışı) sürücüye karşı açtığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemli dava dosyası kapsamında alınan 07.12.2016 tarihli ATK raporunda Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre tarihli yönetmeliğe göre sürekli iş göremezlik oranının %51 olarak belirlendiği, sözü edilen dosyada davacıya davadan önce yapılan ödemenin yeterli olduğu tespit edilerek sürekli iş göremezlik tazminatı isteminin reddedildiği,

geçici iş göremezlik tazminatına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Eldeki dosyada Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan 11.06.2020 tarihli raporda kaza tarihinde yürürlükte olmayan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen raporda davacının sürekli iş göremezlik oranının %47,8 olarak belirlendiği, itiraz üzerine İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 16.06.2021 tarihli raporda ve itiraz üzerine ATK İkinci Üst Kurulundan alınan 09.02.2023 tarihli raporda davacının sürekli iş göremezlik oranının %50,2 olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta kaza tarihinin 07.05.2014 olmasına göre düzenlenecek raporun Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin yaptığı atıf ve adı geçen Yönetmelik'in %60 ve üstü maluliyet için belirleme yapma esasını kabul etmesi nedeniyle, 11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranları Tespit İşlemleri Yönetmeliği ekindeki cetvellerin kullanılması suretiyle düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4.HD'nın 29/06/2022 tarih ve 2021/15362 E. - 2022/9643 K.) Bu çerçevede dosyaya kazandırılan 16.06.2021 ve 09.02.2023 tarihli raporları anılan ilke, esaslara uygun ve maluliyetin tespiti hususunda yeterli olup, davacının artan maluliyeti tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.