İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/815 K.2023/742

Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 6.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.03.2023 gün ve 2021/691 Esas 2023/199 Karar sayılı hükmün istinaf yoluyla Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca ilk derece mahkemeleri tarafından verilen miktar veya değeri 1.500,00 TL'yi geçmeyen malvarlığına ilişkin kararlar kesin olup, anılan miktar aynı yasanın Ek. 1. maddesi uyarınca 01.01.2023 tarihi itibariyle 17.830,00 TL'dir. Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebin kabul edilmeyen bölümünü geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz.

Somut olayda, dava konusu senetlerin dayanak yapıldığı İzmir 1.İcra Müdürlüğünün 2013/2084 Esas, 2015/11411 Esas, 2013/2091 Esas, İzmir 10.İcra Müdürlüğünün 2013/2052 Esas, İzmir 5.İcra Müdürlüğünün 2015/13024 Esas sayılı dosyalarındaki toplam 9.260,00 TL'lik icra takiplerinin dava sonuna kadar teminatsız olarak durdurulmasına,

dava konusu senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığının tespitine ve bu senetlere ilişkin olarak davalıya borçlu olmadığının tespitine, %20 tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 13.03.2023 tarihinde davalı vekilinin 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17803 E. sayılı dosya no'lu, 27/12/2008 tarihli haciz tutanağında, "Geliş nedenini anladım, ben şuan borcu ödeyemem" şeklindeki zabıt tutanağındaki beyanının borcu kabul anlamı taşıyacak beyan olmadığı kanaati hasıl olmakla, davacının davasının kabulüyle, İzmir 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2084 E.-2015/11411 E.-2013/2091 E. ve İzmir 10. İcra Müdürlüğünün 2013/2052 E.,

İzmir 5. İcra Müdürlüğünün 2015/13024 E. sayılı dosyalarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olup, kabul edilen miktar hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca istinaf sınırının altında kaldığı anlaşıldığından istinafı kabil olmayıp, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.