İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2023/1174 K.2025/174

İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31/01/2023 tarih ve 2020/489 Esas 2023/75 Karar sayılı kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin istenilmesi üzerine, Dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.

İSTEM

Davacı şirket, davalı ...Ş.'nin 23993807 tesisat numaralı müşterisi olduğunu, 04.02.2020 tarihinde davalı kurum görevlileri tarafından şirkette kaçak elektrik kullanıldığına dair tutanak tutulduğunu ve şirkete 412.801,17 TL ceza kesildiğini, şirket tarafından işlerin aksamaması amacıyla, itiraz hakkı saklı tutularak para cezasının yapılandırıldığını ve tamamının ödendiğini, kaçak elektrik tutanağının gerçeği yansıtmadığını, tutanağın usulüne uygun düzenlenmediğini ve kaçak elektrik bedelinin tarifede belirlenen esaslara göre tespit edilmediğini belirterek, davalı kuruma ödenen 430.179,27 TLnin, her bir ödeme için ödeme gününden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiği, davacı tarafa ait 23993807 nolu tesisatın sayacına takılan OSOS modeminde enerji olmadığından erişim sağlanamaması nedeniyle 04.02.2020 tarihinde yapılan Otomatik Sayaç Okuma Sistemi(OSOS) kontrolünde sayacın üzerindeki ekranda mıknatıs işareti görüldüğü,

ekiplerce pano kapağı açıldığında sayacın arkasında tahta ve mıknatıs tespit edildiğini, durum fotoğraflandığını ve sayaç değişimi yapılarak tutanak K/09563 seri nolu 'Kaçak Elektrik Kullanım Tespit Tutanağı' tutulduğunu, davalının kaçak elektrik kullanımı tutanak ve fotoğraflarla sabit olup yerleşik Yargıtay içtihatları gereği ‘Kaçak Elektrik Kullanım Tespit Tutanakları’ aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgeler olduğunu, kaçak elektrik tahakkuku ve hesaplamaları EPTHY çerçevesinde yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ

Mahkemece, "... davacı tarafın davalı ... perakende şirketi tarafından kendisine fahiş miktarda faturalandırılma yapıldığını iddia ettiği, yapılan tahukkukun elektrik piyasası tüketici hizmetleri yönetmeliğine uygun olarak yapılıp yapılmadığının tespiti için kaçak elektrik kullandığı iddia edilen, fatura tahakkuku yapılan davacı işyerinde elektrik bilirkişileri refakatiyle keşif icra edildiği, bilirkişilerce gerekli incelemelerin yapıldığı, davacı işyerinde bulunan elektrikli cihazlara dair gerekli tespitlerin yapılarak kullandıkları enerji miktarına dair tespitlerin yapıldığı,

bilirkişilerce hazırlanan raporda elektrik piyasası tüketici hizmetleri doğrultusunda kaçak tüketim bedeline ilişkin hesaplamaların yapıldığı, ayrıca davalı şirket tarafından da yapılan hesaplamaların raporda belirtildiği, her iki hesaplamanın karşılaştırıldığı,

sayacın arkasına mıknatısın konulma tarihi bilinmediğinden sayacın takıldığı tarihin tespit raporunda farklı alınmasından ötürü mahkememizce de tespit raporuna itibar edilmemesi gerektiği, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine göre yapılan hesaplama neticesinde davacı tarafça 374.825,54TL fazlaca ödeme yapıldığı..." gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 374.825,54TL'nin 08.06.2020 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı ....

A.Ş. 'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN

Davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

BİLDİRİLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı istinaf dilekçesinde; İlk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

İlk derece mahkemesince itiraz edilmiş bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle karar verildiğini, Raporun 8.sayfasında.

100 KVA kurulu güç yerine Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği(EPTHY) md.44/1-b'ye göre ihtilafsız dönemin hesaplamaya esas alınması gerektiğinden bahisle kaçak tespitinden 1 sene önceki tüketim verilerini yani 26.02.2018-08.02.2019 tarihleri arasını hesaplamaya esas alındığını, ancak, davacının daha önce de kaçak elektrik kullandığı dikkate alındığında söz konusu tarih aralığındaki verilerin ihtilafsız olmasının mümkün olmadığını, ihtilafsız olarak hesaplamaya esas alınan tarih aralığında bir kaçak tespiti olmasa da bu durum, ilgili tesisatta kaçak elektrik kullanılmadığını, bu nedenle de ihtilafsız olduğu anlamına gelmediğini,

bilirkişiler tarafından kaçak elektrik kullanım ihtimalini tamamen yok sayarak ihtilafsızmış gibi değerlendirmenin hatalı olduğunu, EPTHY md.44/2'ye göre kurulu gücün hesaplamaya esas alınması gerekirken bunun yerine 44/1-b'ye göre 26.02.2018-08.02.2019 arasını 'ihtilafsız dönem' olarak kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını,

Ek raporda, ihtilafsız dönem değerlendirilmesi yapılırken davacının kaçak kullanım şekli olan mıknatıs müdahalesinin tespitinin kolay olmadığı ve belirli dönemlerde müdahale edilip belirli dönemlerde sayacın normal tüketim kaydedilmesinin sağlanabileceği bu nedenle tesisatın mevcut geçmiş dönem tüketimlerinin ihtilafsız dönem tüketimi olarak alınmasının mümkün olmayacağı değerlendirilmediğini, mıknatıslı müdahalenin kontrol sırasında şüphe çekmemek için kaldırılarak normal tüketim kaydettirilebileceği gibi hiçbir kontrol yapılmasa dahi tüketimlerden şüphelenilmemesi için aralıklı olarak böyle bir yönteme de başvurulabileceğini, bu nedenle ihtilafsız dönem tüketimini esas alan ek raporda hatalı olup hükme esas alınması bakımından karar maddi vaka ve EPTHY'ne aykırı olduğunu,

Aradan yaklaşık 1,5 senelik zaman geçen bir aşamada bu sürede kullanılan cihazların değişebileceği ihtimali dikkate alındığında cihazların keşif anındaki güçleri üzerinden bir hesaplama ve değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu, aradan geçen 1,5 sene kullanılan cihazlardan daha tasarruflu olanın satın alınmış/kiralanmış olabileceği veya bazı cihazların ve makinaların kaldırılmış olabileceği ihtimalinin de göz önünde bulundurulması gerektiğini, bilirkişi heyetinin güç tespitlerinin hesaplamada dikkate alınmadığını, davacının faaliyet alanındaki çalışma koşullarına göre günde yaklaşık ne miktarda elektrik tüketebileceğinin hesaplanması,

bulunan değerin de geçmişteki 'ihtilafsız tüketim' ortalaması ile örtüşüp örtüşmediğinin kontrol edilmesi olarak belirttiklerini, bilirkişilerin ihtilafsız dönem olarak bahsettiği dönemde kullanılan bir cihazın, sonraki dönemde yani keşfin yapıldığı dönemlerde artık kullanılmıyor ve keşif mahallinde bulunmuyor olabileceğini veya 'ihtilafsız dönem' olarak bahsedilen dönemden sonra daha tasarruflu bir cihaz alınmış olabileceğini, keşif anındaki cihazların gücü üzerinden 'ihtilafsız dönem'le örtüşüp örtüşmediğinin kontrol edilmesi hatalı olmuştur.

Davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen kısım yönünden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi(AAÜT) gereği şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, harç, yargılama gideri ve arabuluculuk ücretinin tamamından sorumlu tutulduğunu, davacı taraf, dava dilekçesinde harca esas değer olarak "430.179,27 TL (412.801,17 TL cezanın taksitlendirilmiş hali)" şeklinde göstermiş ve peşin harcı bu değer üzerinden mahkeme veznesine yatırdığından reddedilen 55.353,73TLharç, yargılama gideri ve arabuluculuk ücreti yönünden kısmen reddedilen miktara ilişkin oranlama üzerinden davacı tarafa yükletilmesi ayrıca AAÜT gereği reddedilen miktar üzerinden şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı şirket tarafından kaçak elektrik kullanılıp kullanılmadığı, davaya dayanak kaçak elektrik tutanağının usulüne uygun düzenlenip düzenlenmediği, davacının ödemiş olduğu kaçak elektrik bedelinin iadesi gerekip gerekmediği ve miktarının tespitinden kaynaklanmaktadır.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen ilk derece mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık olup olmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Mahkemece, karar vermeye yeterli, taraf, mahkeme ve istinaf denetimine elverişli ve bu konuda dairemizce kabul edilen temel ilkeler doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yeniden yapılan hesaplamaya göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

HMK 326 madde/ (1) Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

(2) Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmekle yukarıda belirtilen yasa hükmü gereğince yargılama giderlerinin kabul/red oranına göre paylaştırılması ve red edilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin karar verilmesi yerinde değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmakla, HMK'nın 353/1-b/2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.