Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2023/1176 K.2025/25

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14/05/2021 tarihli trafik kazasında davacının yaralandığını, kazaya kusuru ile sebebiyle veren aracın kaza tarihi itibariyle ZMM sigorta poliçesinin davalı sigorta şirketi tarafından tanzim edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 150.000,00 TL daimi iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini 430.000,00 TL olarak artırmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 344.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 17/12/2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hesaplanan tazminattan hatır taşıması indirimi yapılmasının yerinde olmadığını, aksinin kabulü halinde dahi hatır taşıması indiriminin toplam hesaplanan maddi tazminat miktarından yapılması gerekirken ZMMS poliçe limiti üzerinden yapıldığını, hesap raporunda aleyhe olan hiçbir değerlendirmeyi kabul etmediklerini, bilirkişi raporunda pasif dönem hesabında AGİ indirimi yapılmasının yerinde olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda kaza tespit tutanağında, 14.05.2021 tarihinde sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki araçla seyri sırasında sürücünün direksiyon hâkimiyetini kaybetmesiyle meydana gelen kazada sürücünün kural ihlali olduğunun belirlendiği, mahkemece Ankara Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 24/10/2022 tarihli raporda, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunun belirlendiği, kaza yapan aracın kaza tarihini kapsayan ZMM sigorta poliçesinin davalı sigorta şirketi tarafından tanzim edilmiş olduğu, kaza sırasında araçta yolcu olan ve yaralanan davacının, H.Ü.

Adli Tıp ABD Başkanlığı tarafından düzenlenen 29/12/2022 tarihli raporunda, %36 oranında kalıcı işgöremezliği bulunduğunun belirlendiği, mahkemece aktüer bilirkişiden alınan 16/02/2023 tarihli raporda, davacının kaza sonucu yaralanmasına bağlı olarak 1.309.893,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatı talep edebileceği, kaza tarihi itibari ile davalı sigortanın poliçe teminat limitinin 430.000,00 TL olduğunun belirlendiği, mahkemece olayda hatır taşıması unsuru bulunduğu gerekçesiyle poliçe teminat limiti olan 430.000,00 TL üzerinden %20 hatır taşıması indirimi yapılmasıyla yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına, toplanan delillere ve mahkeme kararının gerekçesine göre, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun kaza tespit tutanağındaki belirlemeler ve olayın oluşu ile uyumlu bulunmasına, buna göre kazanın meydana gelmesinde davacının içinde yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunun belirlenmesine, mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine uygun ve denetime elverişli bulunmasına, buna göre davacının kaza neticesi yaralanmasına bağlı olarak %36 oranında kalıcı iş göremezliği oluştuğunun belirlenmesine,

mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunmasına (her ne kadar raporda müteveffanın pasif dönemine ilişkin AGİ hariç asgari ücret üzerinden hesap yapılması hatalı ise de, eldeki davada davalı sigorta şirketinin poliçe limiti ile sorumlu olması ve hesaplanan tazminatın her halükarda poliçe limiti üzerinde kalması ve dahi iş bu davada hükme esas alınan aktüer raporunun,

salt iş bu davanın tarafları açısından bağlayıcılık teşkil etmesi nazara alındığında anılan hatanın sonuca etkili görülmemesine) göre istinaf eden davacı vekilinin bu yönlere ilişkin istinaf taleplerinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Bununla birlikte, tazminatın kapsamını belirleme biçimi ile tazminattan yapılacak indirimler ve sıralaması TBK 51 ve 52. maddelerinde düzenlenmiştir.

TBK'nın 51. maddesine göre hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak tazminatı belirleyecektir. Hakim tarafların kusur durumunu dikkate alarak tazminatın kapsamını belirledikten sonra Yargıtay kararlarında yerleşmiş olduğu üzere tazminattan hatır taşıması, müterafik kusur indirimi yapılarak nihai zarar ve ödenmesi gereken tazminat belirlenecek, son olarak da davadan önce yapılan ödemenin güncellenen değeri düşülecektir.

Somut olayda mahkemece, müteveffanın araçta hatır için taşınmakta olduğu olgusunun kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bununla birlikte hatır taşımasına ilişkin %20 oranındaki indirimin bilirkişi tarafından hesap edilen 1.309.893,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatı kaleminden düşülmesi (bu suretle de poliçe limiti nazara alındığında sonuca etkili olmaması) ve bu itibarla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacı aleyhine sebepsiz zenginleşme teşkil edecek şekilde davalı sigorta şirketinin poliçe limiti olan 430.000,00 TL üzerinden hatır taşıması indirimi yapılması ve bu itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, mahkemece yapılan yargılamada eksiklik bulunmamasına, yapılan hata nedeniyle yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulmaması nedeniyle, kararın HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesiyle kararın düzeltilmesine karar verilerek, ilk derece mahkemesi kararında kesinleşen yönler korunarak aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

II-Davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

III-Davacı tarafından yapılan 492,00 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı, 197,00 TL tebligat ve posta gideri olmak üzere toplam 689,00 TL istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, IV-Başvuran tarafça yatırılan delil ve gider avansından kullanılmayan kısım var ise HMK'nın 333. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde yatırana iadesine, V-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirilmesi, bakiye harç tahsili ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 15/01/2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.