İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2021/1109 K.2021/1008

İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2020 tarih ve 2017/621 Esas, 2020/718 Karar sayılı karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu anlaşılmış olmakla, raportör hakim tarafından okunan rapor dinlendi, dosyada bilgi ve belgeler değerlendirilerek gereği düşünüldü:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 26/09/2015 tarihinde davalı ...'a ait diğer davalı ... 'a ait ... plakalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda aracın içinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, bu nedenle maddi manevi tazminat talep etmiştir.

CEVAP

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

MAHKEMECE

Davacının davalı ... hakkındaki davasının açılmamış sayılmasına, davalı ... ve davalı ... Sigorta hakkında açtığı maddi tazminat davasının kabulüne, davalı ... hakkında açtığı manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, tur otobüsünde yolcu bulunan davacının açmış tazminat istemine ilişkindir.

Davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yazılı yargılama usulü uygulanmak suretiyle kararı veren mahkemece bakılıp sonuçlandırılmıştır. Oysa, taraflar arasında tüketici işlemi mahiyetindeki bir taşıma ilişkisi söz konusu olup, tüketici yasası gereğince iş bu davanın basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle ve tüketici mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

İstinafa konu iş bu kararı veren mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu ve yargılamaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla ve basit yargılama usulüyle başlanıp devam edilmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmemesinin usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmıştır. Keza, HMK ile düzenlendiği üzere Tüketici Mahkemeleri ile Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki de görev ilişkisi olup, kararın denetlenmesi açısından da resen dikkate alınması gerekmektedir.

Ayrıca HMK 353/1-a-3 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bu madde hükmünün istinaf incelemeleri yönünden özel hüküm olduğu, usul ekonomisi ilkesi, adaletin çabukluğu ilkesi ve görevle ilgili İstinaf Mahkemesi kararlarının kesin olacağına dair usul hükümleri gereğince getirilmiş olan bu hükme göre görevsiz Mahkeme'nin esasla ilgili kararının İstinaf Mahkemesi'nce kaldırılarak görevli Mahkemeye dosyanın gönderilebileceğine dair hükmün bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda HMK'nın 20. Maddesinin İstinaf Mahkemesi'nce verilen görev kaldırma kararlarında ve görevsizlik kararlarında uygulanmayabileceği hükmü karşısında ve az önce belirtilen ilkeler çerçevesinde ve de davayı takip etmek istemeyen davacının yargılamanın her aşamasında bu yönde insiyatif kullanabileceği hususları birlikte değerlendirilerek dosyanın Dairemiz kararı ile görevli kabul edilen Tüketici Mahkemesi'ne tevzi edilmek üzere.

İzmir Hukuk Tevzi Bürosuna gönderilmesine, karardan bir örneğinin de İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilerek, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve sair istinaf nedenleri incelenmeksizin, istinaf talebinin kabulü ile istinafa konu kararın kaldırılmasına, dosyanın tüketici sıfatıyla yargılamasının yapılması için kararı veren mahkemeye gönderilmesine, HMK 353/1-a-3 maddesi gereğince aşağıdaki şekilde kararın kurulması gerekmiştir.