İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/950 K.2024/959

İstinaf incelemesi için Dairemize gönderilen İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/243 Esas-2021/652 Karar sayılı dosyasının incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili sigorta şirketine sigorta edilmiş bulunan davadışı sigortalı ...’ye ait restoranda, 28.03.2019 günü saat 20:00 sularında doğalgazlı lav taşlı ızgaranın alt ve yan kısımlarında biriken yağların alev alması sonucu yangın hadisesinin gerçekleştiğini, yaptırılan ekspertiz sonucu 11.487,18-TL hasarın tespit edildiğini, sigortalıya 01.08.2019 tarihinde 11.487,18-TL hasar tazminatının ödendiğini, ekspertiz raporuna göre ızgara sistemi üzerinde davalı şirket tarafından tedarik edilerek kurulumu sağlanmış bulunan yangın söndürme sisteminin bulunduğunu,

yangının başlama anında sigortalı tarafından bu sistemin çalıştırılmak istendiğini, fakat sistemin çalışmadığının görüldüğünü, devreye girmesi gereken yangın algılama ve söndürme sisteminin devreye girmemesi nedeni ile hasarın meydana geldiğinin tespit edildiğini, bu sebeple davalının zarardan bizzat sorumlu olduğunu, müvekkili de sigortalısının haklarına halef olduğundan, gönderilen rücu mektubuna rağmen ödeme yapılmaması sebebiyle İzmir 23. İcra Müdürlüğü’nün 2019/13885 sayılı takip dosyasından davalı aleyhine ilamsız takip başlattığını, ancak davalının takibe itiraz ettiğini, itirazının haklı olmayıp iptalinin gerektiğini,

dava şartı arabuluculuk son tutanağı gereğince davalı ile anlaşma sağlanamadığını belirterek, davalının itirazlarının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin hiçbir kusur ya da sorumluluğu bulunmaması nedeni ile davayı kabul etmediklerini, müvekkili şirketçe, dava dışı ...'ye ait ... isimli iş yerinin yangın tüpü, yangın anında kişilerin yönlendirilmesini sağlayacak işaretleme ve davlumbaz sisteminde kurulan dedektör ve söndürücü sistemlerinin tedarik ve kurulumunun yapıldığını, dedektörün çalışma prensibinin;

davlumbaz filtresi içerisindeki dedektöre belli bir süre ateş temas etmesi ve dedektör üzerinde kalması durumunda devreye giren bir sistem şeklinde olduğunu, yani sürekli olarak pişirme işlemi gerçekleştirilen bir yerde kullanılan ve ateşe maruz kalan bu sistemin, en ufak ve kısa süreli ateşe maruz kaldığında çalışmasının mümkün olmadığını, montajı yapılan sistemin, uluslararası standartlara uygun olarak yapılan ve kullanılan bir sistem olup yapılacak olan teknik bilirkişi incelemesinde de bu durumun açığa kavuşacağını, kaldı ki yangın,

yine müvekkili şirketten temin edilen yangın söndürücülerle söndürülmüş olup bu durumun itfaiye raporu ile de sabit olduğunu, itfaiye raporunda, "Doğal gazlı lav taşlı ızgaranın alt ve yan kısmında biriken yağların alev alması sonucu yangın çıktığının" değerlendirildiğini, yangının, işyeri tarafından söndürülmüş olduğunun görüldüğü ve itfaiye tarafından söndürme işlemi gerçekleştirilmediğini de belirtildiğini, dolayısı ile yangının yine müvekkili şirketçe sunulan hizmet ile söndürüldüğünü ve itfaiye müdahalesine gerek kalmadığının net şekilde itfaiye raporundan anlaşıldığını, davacı şirketin,

haksız davasına dayanak yaptığı "Ekspertiz Bulguları" başlıklı eksper raporunda, "Yapılan görüşmelerde sigortalının yangın tüpü ile müdehale ettiği, sönmeyince itfaiyenin müdehale etmesi sonucu yangının kontrol altına alınarak söndürüldüğü öğrenilmiştir." şeklinde, resmi itfaiye raporuna aykırı bir değerlendirmede bulunulduğunu, davanın haksız ve somut gerçeğin çarpıtılması üzerine kurulu bir dava olduğunu, raporun yine aynı başlıklı kısmında da "Ayrıca sigortalı beyanlarından, sistemin çalıştırılmaya çalışıldığı ancak devreye girmediği de anlaşılmıştır." şeklinde bir beyanın bulunduğunu, bu durumun da gerçek dışı olduğunu,

işletme sahibi ... isimli kişinin müvekkili şirketi araması ve işletmede yangın çıktığını, müvekkili şirketçe tedarik edilen yangın tüpleri ile söndürüldüğünden tüplerin boşaldığını, yeniden dolumunun yapılmasını talep etmesi ile müvekkili şirketin yangından haberinin olduğunu, ...'nin, yangının müvekkili şirketin kusurundan kaynaklandığına ya da davaya dayanak yapılan ekspertiz raporunda belirtildiği şekilde sistemin devreye girmediğine dair yazılı ya da sözlü bir beyanının olmadığını, davacı sigorta şirketine sunduğu yazılı talep dilekçesinde de,

sistemin çalışmadığına dair bir beyan bulunmayıp yangının mevcut söndürücüler ile söndürüldüğünün beyan edildiğini, dava dışı sigortalı işletmenin, halen daha yangın söndürme ekipman ve sistemini müvekkili şirketten temin ettiğini, bu bakımdan, dava dışı işletme sahibi ...'yi olayın vuku bulmasına dair tanık olarak bildirdiklerini, zira beyanı ile müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığının anlaşılacağını, ortaya çıkan zarardan müvekkili şirketin bir kusuru ya da sorumluluğunun bulunmadığını beyanla, davanın reddi ile icra takibinde davacı kötü niyetli olduğundan aleyhine %20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, ".....Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; davacı tarafından davalı aleyhine İzmir 23. İcra Müdürlüğü'nün 2019/13885 sayılı takip dosyası ile yapılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talep edilmiş ise de, dosya kapsamına ve alınan bilirkişi heyeti raporuna göre, dava dışı işyerinde meydana gelen yangın hasarında, davalı yanın kurduğu davlumbaz içi söndürme sisteminin çalışmadığı iddiasını destekleyen herhangi bir hususa rastlanılmadığı,

davacı tarafın dosyaya sunduğu ekspertiz raporunda sistemin çalışmadığı konusu delilleri ile ortaya konulması gerekirken, konunun sadece ifade ile belirtilmiş olup bu konuda herhangi bir inceleme yapılmadığı, sadece ifadeye dayalı ve herhangi bir belgesi, ispatı olmayan bir husus ile hasar tazminatının davalı tarafa rücu edilmesinin uygun olmadığı,

davacının, sigortalı iş yerinde çıkan yangın olayında çalışmadığını iddia ettikleri yangın söndürme sistemi için alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşılmakla, raporda da belirtildiği üzere, yangın söndürme cihazının çalışmadığını destekleyen bilgi ve bulguya rastlanılmaması nedeniyle davalı tarafa atfedilecek bir kusurun ve sorumluluğun bulunmadığı kanaati hasıl olmakla, davalı aleyhine açılan DAVANIN REDDİNE, şartları oluşmadığından davalı vekilinin kötü niyet tazminatı taleplerinin de reddine...." şeklinde karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili tarafından, "...Dosyada alınan bilirkişi raporunda davalı şirket tarafından sigortalı işyerine konulan, davlumbaz tipi yangın söndürme sisteminin çalışma prensiplerinin açıklandığını, sistemin otomatik veya manuel çalıştırılması prensiplerinin belirtildiğini, yapılan tespitlerde, sistemin otomatik olarak devreye girmesi için yeterli ısıya ulaşmadığı,

ancak manuel olarak devreye alınabileceğinin belirtildiğini, ancak, davalı şirket tarafından kurulan yangın söndürme sisteminin, yangın esnasında manuel olarak da çalıştırılamadığını, bu hususun ekspertiz raporunda açıkça belirtildiğini, zira bizzat sigortalı tarafından beyan edildiğini, bilirkişiler tarafından, olay esnasında ekspertize bildirilen bu beyanların yok sayıldığını, raporda, sigortalı ile davalı şirketin iş ilişkisinin devam ettiği ve sistemin çalışmadığına ilişkin bir beyanın olmadığının hatalı olarak belirtildiğini, açıkça sigortalı beyanı ile davalı şirket tarafından kurulan yangın söndürme sisteminin,

manuel olarak dahi çalıştırılamadığı ifade edildiğinden, davalı şirketin, sorumlu olduğunu..." beyanla, mahkeme kararı istinaf kanun yoluna getirilmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, işyerinde çıkan yangın nedeniyle sigortalıya ödenen tazminatın davlumbaz söndürme tesisatını kurmuş olan davalı şirketten rücuen tazmini için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yukarıda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; her ne kadar davacı sigorta şirketi tarafından, sigortalısına ödenen maddi tazminatın davalıya rücu edilebileceği, zira zarara davalının satıp monte ettiği davlumbaz söndürme sisteminin devreye girmemesinin neden olduğu iddia edilmiş ise de, dosya kapsamında davalının sorumluluğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı, alınan bilirkişi heyet raporunun da bu yönde olduğu,

ekspertiz raporunda davadışı sigortalının beyanında sistemin devreye girmediğinin belirtildiğine dayalı olarak zararın davacıya rücu edebileceği belirtilmiş ve davacı tarafça da bu tespite dayanılmakta ise de, bu tespitin somut bir delile ya da teknik bir incelemeye dayalı olmadığı gibi, davadışı sigortalının bu yönde beyanda bulunduğuna dair de hiçbir dilekçe ya da ifade tutanağı olmadığı, aksine duruşmada tanık olarak dinlenen sigortalının beyanında, yangının büyük çapta olmayıp ev tipi yangın söndürücülerle itfaiye dahi gelmeden kendileri tarafından söndürüldüğünün belirtildiği, bu beyanın;

davalı şirket vekilinin söndürme sisteminin mutfak gibi sürekli pişirme işlemi gerçekleştirilen bir yerde en ufak ve kısa süreli ateşte devreye girmesinin sözkonusu olmadığı yönündeki beyan ile de uyumlu olduğu, sigortalı işyerinde sistemin devreye girmesine neden olacak büyüklüğe ulaşmadan müdahale edilmesi sonucunda sistemin devreye girmediğine dair varılan sonucun dosya kapsamı ile de uyumlu olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin ispatlanamayan davasının reddinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK 355. madde gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde; davacı vekilinin istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.