İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2023/1541 K.2023/1520

Davacı vekili, müvekkili ...'ın 2019 üretim sezonunda yetiştirdiği 20.820 KG - 41 renk ve 44 randıman pamuk ürününü davalı şirkete teslim ettiğini, müvekkili ürünlerinin davalı şirkete emanet işleminden belli bir süre sonra ürünlerinin bedellerini davalı şirketten talep ettiğinde davalı şirket geçici bir ödeme sıkıntısı içerisinde olduğunu ve en kısa sürede ödeme yapacaklarını müvekkiline belirttiğini ve oyaladığını,

Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/03/2023 tarih 2022/503 esas 2023/108 kararı ile davalı şirketin konkordato teklifinde İİK'nun 305. maddesinde b ve c bendinde öngörülen tasdik koşulları oluşmadığından ve şirketin kendi ticari faaliyetini yürütmeyip konkordato projesine aykırı olarak ana faaliyet konusu olan işletme binasını kiraya verdiğini ve izinsiz olarak durak varlık satışı gerçekleştirdiğini, bu nedenle konkordato talebinin reddine karar verildiğini 12/04/2023 tarihinde kesinleştiğini,

bu süreçte müvekkilinin maddi ve manevi sıkıntıya uğradığını davalı şirketin aktifindeki malların enflasyon karşısında olağanüstü değerlenmesini borçlarının ise azalmasını akabinde müvekkiline 24/11/2022 tarihinde o gün ki pamuk değerinin kat ve kat altında 91.820-TL ödeme yapıldığını, bu nedenlerle davalı şirketin kötü niyeti, mevcudunu azaltma teşebbüsünde bulunma ihtimalleri olduğunu, ve yine müvekkillerinin uzun yıllar yaşamış olduğu mağduriyetin göz önüne alındığında dava değeri kadar ve mümkünse teminatsız olarak davalı şirketin tüm banka mevduat hesaplarına, taşınır ve taşınmaz mallarına ihtiyati haciz şerhi konulmasını talep etmiştir.

CEVAP

Karşı yan herhangi bir cevap vermemiştir .

MAHKEME

"Davacı vekilinin ihtiyati haciz talebi yönünden yapılan değerlendirme neticesinde, İİK Mad. 257'ye göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir borca ilişkin olması yahut vadesi gelmiş borca ilişkin ise de borçlunun muayyen yerleşim yerinin olmaması ve mal kaçırma halinde olması gerekmektedir.

Taraflar arasındaki alacağın varlığının ihtilaflı olduğu, alacağın var olup olmadığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu, dava dilekçesi ve eklerinin ihtiyati haciz kararı verilmesi için gerekli olan yaklaşık ispat ölçüsü sağlayacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından ihtiyati haciz taleplerin reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." gerekçesi ile;

"1-Davalı vekilinin ihtiyati haciz talebinin REDDİNE,.." karar vermiştir.

BİLDİRİLEN İSTİNAF NEDENİ

Davacı vekili, İİK Md 257 ihtiyati haciz şartları mevcut iken mahkemece taleplerinin reddedildiğini, yöredeki pamuk satışına ilişkin ticari örfün nasıl olduğunun ilgili kurumlara sorulmadığını, davalı şirketin mal kaçırma amacı olduğunu, bu hususun kesinleşmiş mahkeme kararı ile de sabit olduğunu, buna rağmen ihtiyati haciz kararı verilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek 14.04.2023 tarihli ara karar ile ihtiyati haciz talebinin reddi kararına karşı istinaf başvurusunun kabulü ile; ara kararın kaldırılmasına,

davalı borçlu şirket adına kayıtlı taşınır, taşınmaz ve banka hesapları üzerine dava değeri kadar teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına, bunun kabul edilmemesi halinde uygun teminat karşılığında ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

GEREKÇE

Dava, alacak davasına ilişkindir.

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen ilk derece mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı HMK nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık olup olmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, alacağın varlığının ve miktarının yargılamayı gerektirdiği, İİK'nun 257. maddesinde öngörüldüğü şekilde ihtiyati haciz şartlarının özellikle yaklaşık ispat koşulunun talep eden yararına oluşmadığı anlaşılmakla, ihtiyati haciz isteyenin istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.