İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2024/1691 K.2024/1399

İzmir 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01/02/2024 tarih, 2024/82 Esas - 2024/90 Karar sayılı kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulmuş ve dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmiş olup, dosya heyetçe incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parselde kayıtlı ve ... Caddesi ... Sok.

No:... adresinde yer alan dava konusu taşınmazın, dava dışı ... tarafından davalı şirkete 01.07.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile “boş arsa” olarak 5 (beş) yıllığına kiralandığını, daha sonra tarafların açık bir anlaşması olmaksızın işbu kira ilişkisi devam ettiğini ve söz konusu kira sözleşmesinin belirsiz süreli kira sözleşmesine dönüştüğünü, söz konusu kiralanan taşınmazın, 23.07.2015 tarihinde müvekkili şirket tarafından iktisap edildiğini,

müvekkilinin taşınmazı satın aldıktan sonra bir ay içinde Karşıyaka 5. Noterliğinin 07.08.2015 tarih ve 21742 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalıya yeni malikin bildiriminde bulunduklarını ve ihtiyaç nedeni ile tahliyesini istediklerini, ihtarnamenin davalıya 10.08.2015 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak davalı şirketin, taşınmazı tahliye etmediğini, 2017 yılının başında açılan tahliye davasının, davalı şirketin yargılamayı geciktirmek amacıyla ileri sürdüğü haksız nedenlerden dolayı yaklaşık 7 sene sürdüğünü, bu nedenle müvekkili şirketin,

taşınmaza kavuşamamasından dolayı uğradığı zararın tazmini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 Türk Lirası maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN KARAR

Mahkemece, uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığı belirtilerek görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili istinaf isteminde özetle; Taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisinden değil, haksız işgalci olarak taşınmazın tahliye edilmemesinden doğan zararlardan kaynaklandığını, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 03.01.2017 tarihinde sonlanmış olduğunu, uyuşmazlığın tacir sıfatını haiz iki ticaret şirketi arasında olup her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili olması sebebi ile asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğunu belirterek görevsizlik kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir. (6100 Sayılı HMK 1.madde) Nitekim Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c maddesi görevi dava şartları arasında saymıştır. Bu itibarla görev kuralları tarafların ileri sürmesine gerek olmaksızın hâkim tarafından ve yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İİK'na göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalarla bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir.

6098 sayılı TBK.'nun 310/1. maddesinde "Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda. Dava konusu taşınmazın eski maliki olan dava dışı ... ile davalı arasında 01.07.2013 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli, yazılı kira sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı, kiralanan taşınmazı 23.07.2015 tarihinde satın alarak TBK.’nun 310. maddesi gereği sözleşmenin tarafı haline gelmiştir. İzmir 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2022/3545 E. – 2023/2135 K. sayılı dosyasından davalı hakkında verilen tahliye kararının 27.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava, kiralananın geç tahliyesi nedeni ile davacının uğradığını iddia ettiği zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Borcun kaynağı ve temel ilişki kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olduğundan 6100 sayılı HMK.nun 4/1-a maddesi gereğince Sulh hukuk mahkemeleri görevlidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı yerindedir.

Açıklanan nedenlerle davacının istinaf isteminin esastan reddine karar vermek gerekmiştir.