İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2025/1047 K.2025/952

Dairemizin yukarıda esas numarasında kayıtlı bulunan davanın Türk Milleti adına yapılıp bitirilen istinaf ön incelemesi sonunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLDÜ

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı ... Limited Şirketi tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bilindiği üzere 6100 Sayılı HMK’nun 344. maddesinin hükmüne göre istinaf dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması aksi halde başvurudan vazgeçilmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı ise HMK 344. madde son cümlesi ve 346/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde istinaf kanun yoluna başvurulabilir.

Yabancı para alacaklarında verilen hükmün kesinlik ve harç alma ölçücü karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanmaktadır. Yargıtayın yerleşik uygulamaları da bu yöndedir.

Buna göre; hüküm altına alınan 1706 Euro'nun (karar tarihi olan 21/01/2025 tarihindeki TCMB Efektif satış kuru 36,9538 TL olup) Türk parası karşılığı 63.043,18 TL'dir. Davalının yatırması gereken istinaf karar ve ilam harcı bu durumda (63.043,18 TL/1000*68,31/4) 1.076,61 TL olarak hesaplanmıştır. Ancak davalı tarafından sadece 780 TL karar ilam harcı yatırılmış olup, eksik kalan 296,62 TL harcın istinaf başvurusunda bulunan davalıdan alınması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, eksik harç ikmali için HMK 344. maddesi uyarınca işlem yapılarak harç eksikliğinin tamamlanması, kesin süre içinde eksiklik tamamlanmaz ise başvuruların yapılmamış sayılmasına karar verileceği hususunda ihtar çıkartılıp, sonucuna göre işlem yapılarak harç eksikliğinin tamamlanması halinde dosyanın istinaf incelenmesi için yeniden Dairemize gönderilmesi, kesin süre içinde eksiklik giderilmez ise başvurunun yapılmamış sayılması kararı verilmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.