İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2023/1056 K.2023/812

Davacı vekili Av. ... tarafından yapılan 6.3.2023 tarihli istinaf kanun yolu başvurusu ve dosya kapsamı incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı, davalı ile 5.4.2021 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşmenin 31.8.2022 itibarıyla tek taraflı olarak feshedildiğini, 1.9.2022 tarihinde aracın iadesi istenildiği, buna ilişkin ihtarnamenin de gönderildiği halde kiralanan araç davalılar elinde iken kazaya karışarak zarar gördüğünden , bu hasar, değer kaybı, ikame araç bedeli ve sair hasar bedellerinin fazlaya ilişkin hak saklı olarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, karar davacı tarafça istinaf edilmiştir.

HMK 'nun 4. maddesinde'' Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

a) Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları,

b)Taşınır ve taşınmaz mal veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davaları,

c)Taşınır ve taşınmaz mallarda, sadece zilyetliğin korunmasına yönelik olan davaları,

ç)Bu Kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hâkimini görevlendirdiği davaları görürler.'' şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasında kira sözleşmesi bulunduğu, davacı tarafça feshedilen kira sözleşmesi sonrası aracın teslim borcunun yerine getirilmediği, kazaya karışarak zarara sebep olunduğu iddiası ile açılan dava kira davasıdır. HMK'nun 4. maddesine göre de kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir. Tarafları tacir olan kira sözleşmeleri bakımından ayrı bir düzenleme yapılmamıştır. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi doğrudur.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.