Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi E.2023/126 K.2024/96

G. KARAR YAZIM TARİHİ : 16/02/2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmiş olmakla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; mülkiyeti davacı kuruma ait olan ve davalı şirket ile müşterek kullanılan Hadim İlçesi PTT Merkez Müdürlüğü binasının 5627 sayılı Enerji Verimliliği kanunu doğrultusunda mantolama ve çatı tadilatı işi için müvekkili tarafından 48.361,70-TL harcama yapıldığını, davacı kurum ile davalı şirket arasında imzalanan müşterek hizmet verilen gayrimenkullerde yapılacak bakım, onarım, tadilat, yenileme, ilave işler, su,

elektrik ile yakıt sarfiyatlarının ödenmesine esas protokol kapsamında davalıdan yapılan masrafın yarısına isabet eden 21.389,92 TL'nin 26.12.2017 tarih 19217 EBYS sayılı yazı ile talep edildiğini ve buna ilişkin fatura kesildiğini,

davalı şirket tarafından 05.02.2018 tarih 20814 sayılı yazı ile fatura bedelinin bahse konu protokole ek 11.01.2011 tarihli protokolün 13. maddesine istinaden ödenmeyeceğini ve kısmi ödeme yapabileceklerini bildirdiklerini ve davacı kurum tarafından kesilen fatura iptal edildiğini ileri sürerek fazlaya ve faize dair hakları saklı kalmak kaydı ile 21.389,92 TL'nin davalı şirketten ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini ve dava talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirket ile davacı kurum arasında ortak kullanılan gayrimenkullerin kullanımına ilişkin 24.04.1995 tarihli protokolün ve 11.01.2011 tarihli ek protokolün imzalandığını, bu protokollerde ortak kullanılan gayrimenkullere ilişkin her türlü ayrıntının düzenlendiğini, davaya konu Hadim ilçesi PTT Merkez ve Santral binasında bir takım tadilat ve bakım onarım çalışmaları ve matolama yapılacağının müvekkili şirkete Konya PTT Başmüdürlüğü’nün 23.05.2017 tarih ve 7799 sayılı yazısı ile bildirildiğini,

söz konusu işler için müvekkil şirketten muvaffakat talep edildiğini 28.07.2017 tarih ve 150857 sayılı yazısı ile her iki şirket arasında imzalanan protokoller gereği mantolama imalatlarının maliyetine katılım sağlanmayacağının, bununla birlikte muvaffakat talep edilen diğer imalat kalemlerine katılım sağlanacağının davcı kuruma bildirildiğini, müvekkil şirketin muvafakati olmamasına rağmen davacı kurumun davaya konu gayrimenkulde mantolama dahil bir takım bakım ve onarım işlemlerini yaptırdığını,

Konya PTT Başmüdürlüğü’nün 26.12.2017 tarih ve 19217 sayılı yazısı ile KDV dahil 50.681,00 TL olan toplam maliyetin müvekkil şirket payına düşen 21,389,92 TL’sinin talep edildiğini, müvekkil şirketin imzalanan protokoller gereği mantolama giderlerine katılım sağlayamayacağını, bunun dışında yapılan işler için KDV dahil 7.947,41 TL ödeme yapabileceğini bildirdiğini ancak davacı kurumu bu ödemeyi kabul etmediğini, talep edilen ödemenin taraflar arasındaki protokol hükümlerine uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda; " Somut olayımızda; taraflar arasındaki sözleşme 11/01/2021 tarihli ek portokolün 13/A maddesi, tüm deliller, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler,

bilirkişi raporları değerlendirildiğinde keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında da belirtildiği gibi "bina cephesinde herhangi bir giydirme yapılmadığı" "dava konusu binanın cephesinde fen ve sanat kaidelerine göre mantolama imalatı yapıldığı" şeklinde yapılan tespit sonrası davacı yanın mantolamadan kaynaklı kısmen alacağı bulunduğu anlaşılmakla ve taraflar arasındaki 11/01/2011 tarihli ek protokolün 13/A maddesi dikkate alındığında davacının, davalı aleyhine açmış olduğu alacak davası nedeniyle 7.947,41 TL nin temerrüt tarihi olan 29/12/2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine dair mahkememizde oluşan vicdani kanaate göre aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı aleyhine açmış olduğu alacak davası nedeniyle 7.947,41 TL'nin temerrüt tarihi olan 29/12/2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı kurum ile davalı şirket arasında taraflar arasında ortak kullanılan binaların giderlerine ilişkin 24.04.1995 tarihli protokol imzalandığını, bu protokol ile ortak kullanılan binaların giderlerinin ne şekilde karşılanacağının düzenlendiğini, bu kapsamda müvekkil kurumun mülkiyetinde bulunan ve davalı şirket ile müşterek kullanılan Hadim PTT Merkez Müdürlüğü binasının mantolama ve çatı tadilatı için müvekkili kurum tarafından 48.371,70TL harcama yapıldığını,

imzalanan protokolün 3. maddesinin 1. fıkrası ''Müşterek hizmet verilen gayrimenkullerde ortak yer ve tesisatlarda yapılacak işler ve sarfiyatlar gayrimenkulün sahibi kurum tarafından yaptırılır ve giderleri karşılanır.

Diğer Kurum giderlere işgal edilen alan oranı dâhilinde katılır.'' hükmünü içerdiğini, bu madde hükmüne göre davalı yanın kullanım oranına göre payına düşen maliyet in 21.389,92 TL olduğunu, müvekkil kurum ile davalı yan arasında yapılan 11/01/2011 tarihli ek protokolün 13/a maddesinde;

" müşterek olarak kullanılan hizmet binalarında her iki kurumca yapılacak konsept uygulamalarından dolayı ortak kullanılan alanlarda yapılması zorunlu olan genel onarım işlerinde mevcut imalatlara azami uygun olarak yapılması kaydıyla, tesisat, çatı, ortak merdiven holleri, kovaları ve mahalleri, ortak WC'ler, kanalizasyon hatları, bina dış cephesinde yapılan (Tahsis yapılan kurum'ca kullanılan yerlerin dış cephesinde de yapılması kaydıyla) raspa, sıva, boya PVC, ahşap alüminyum doğramalar, mantolama (bina cephesinde yapılan her türlü giydirme cephe hariç) vs.

İmalatlar, binanın tüm çevre ve peyzaj düzenleme imalatlarıyla (kurum konsept ve imajını yansıtan bina öden merkez işyeri giriş, tretuvar, çevre vb düzenleme imalat işleri hariç ) ilgili harcamalar sözleşmeye esas bedel üzerinden (varsa fiyat farkı, iş artışı veya eksiklikleri sözleşme bedeline yansıtılır) talep edilecek ve her iki kurum da işgal edilen alan oranınında harcamalara katılacaktır" hükmünün bulunduğunu, bu hükmün ilk derece mahkemesi tarafından hatılı bir şekilde yorumlandığını, bu hükmün bir ek protokolü düzenlemekte olup konsept çalışmalarındaki taraflara düşen yükümlülüğü düzenlediğini,

bu maddenin konsept çalışmaları dışındaki hususlarda uygulanmasının mümkün olmadığını, ek protokol maddesinde de açıkça görüleceği üzere ''her iki kurumca yapılacak konsept uygulamalarından dolayı ortak kullanılan alanlarda yapılması zorunlu olan genel onarım işlerinde'' uygulanacağının belirtildiğini, taraflardan birinin müşterek kullanılan binalarda konsept çalışması yaptığı takdirde çalışma yapan tarafın diğer taraftan mantolama için gidere katılmasını bekleyemeyeceğini,

somut uyuşmazlıkta müvekkili kurum tarafından konsept çalışması yapılmamasına rağmen konsept çalışması yapılıyor gibi kabul edilip mantolama imalatının tahsilinin önüne geçildiğini, yerel mahkeme tarafından da açıkca konsept çalışması yapılmadığı, mantolama işi yapıldığının tespit edildiğini belirterek istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 05.02.2018 tarih ve 20814 sayılı yazısı ile davacıya olan borcunu ödemek istediğini bildirmiş olmasına rağmen davacı tarafından kasten fatura düzenlenmeyerek ödeme imkanının müvekkilinin elinden alındığını, davanın kötü niyetli olarak açılması nedeniyle davanın reddini gerektiğini ayrıca, mahkemece kısmen kabul edilen tutara temerrüt tarihi olan 29.12.2017 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine hükmedildiğini ancak davacı şirketi 26.12.2017 tarih ve 19217 sayılı yazısı ile iş bu davaya konu işlemler nedeniyle KDV dahil 21.389,92.-TL’nin ödenmesini talep ettiğini,

müvekkili şirketin de 05.02.2018 tarih ve 20814 sayılı yazısı ile imzalanan protokoller nedeniyle yeniden fatura düzenlenmesi halinde KDV dahil 7.947,41.-TL’yi ödeyeceğini bildirmiş olmasına rağmen yeniden fatura düzenlenmeksizin huzurdaki dava açıldığını, yerel mahkemece hükmedilen tutarı müvekkili şirketin zaten ödemeyi kabul ettiğini ancak davacı tarafından ödeme kabul edilmediğini, hal böyle iken faiz başlangıç tarihi olarak dava tarihinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde; Dava; mülkiyeti davacı PTT A.Ş'ye ait davalı ile müşterek kullanılan Hadim PTT MErkez Müdürlüğü binası için davacının yapmış olduğu tadilat bedelinden aralarındaki protkol hükümler uyarınca davaya konu miktarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı kuruma ait hizmet binasının taraflar arasındaki 24/04/1995 tarihli protokol gereğince taraflarca birlikte kullanıldığı, hizmet binasının ortak kullanımına ilişkin 11/01/2011 tarihli ek protokolün 13/A maddesinde; " müşterek olarak kullanılan hizmet binalarında her iki kurumca yapılacak konsept uygulamalarından dolayı ortak kullanılan alanlarda yapılması zorunlu olan genel onarım işlerinde mevcut imalatlara azami uygun olarak yapılması kaydıyla, tesisat, çatı, ortak merdiven holleri, kovaları ve mahalleri, ortak WC'ler, kanalizasyon hatları,

bina dış cephesinde yapılan (Tahsis yapılan kurum'ca kullanılan yerlerin dış cephesinde de yapılması kaydıyla) raspa, sıva, boya PVC, ahşap alüminyum doğramalar, mantolama (bina cephesinde yapılan her türlü giydirme cephe hariç) vs.

İmalatlar, binanın tüm çevre ve peyzaj düzenleme imalatlarıyla (kurum konsept ve imajını yansıtan bina öden merkez işyeri giriş, tretuvar, çevre vb düzenleme imalat işleri hariç ) ilgili harcamalar sözleşmeye esas bedel üzerinden (varsa fiyat farkı, iş artışı veya eksiklikleri sözleşme bedeline yansıtılır) talep edilecek ve her iki kurum da işgal edilen alan oranınında harcamalara katılacaktır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı kurum ile davalı şirketin birlikte kullandığı Hadim ilçesindeki hizmet binasına davacı kurum tarafından mantolama, çatı ve çevre düzenlemesi yapılmasına ilişkin harcamalar yapıldığı, bu harcamalarının binanın tavanlarında asma tavan yapılması, duvarlara sıva yapılması, bodrum katına kömür indirme rampası yapılması, yıkılan duvarların onarılması, sıvanması ve boyanması, çatıda yağmur oluklarının değiştirilmesi,

dış cephesinin mantolanması ve boyanmasına ilişkin bir kısım tadilatlar yapılmış olup, davalı şirket mantolama için harcanan bedel dışında protokol hükümleri uyarınca hissesine düşen 7.947,41 TL'yi ödemeyi kabul etmiş ancak mantolama işi için ödenen bedelden hissesine düşen 21.390,00 TL'yi ödemeyi kabul etmemiş ve 11.01.2011 tarihli protokolün 13/A maddesi kapsamında yapılmış bir imalat olmadığını savunmuştur.

Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden alınan raporda, yapılan işlemin bu madde kapsamına dahil olan mantolama işlemi olduğu, madde kapsamında istenemeyecek olan dış cephe giydirme işleminin yapılmadığı belirtilmiş olmakla yapılan bu mantolama işleminden protokolün 13/A maddesi kapsamında davalının sorumlu olduğu; ilgili maddenin, kurumların birlikte konsept proje yapmasını değil, her bir kurumun konsept proje uygulaması yapmak istemesi halinde ortak kullanılan alanlarında yapılacak imalatlardan hangilerinden diğer kurumun sorumlu olacağına düzenleme içerdiği,

davalının bu yöndeki savunmasının yerinde olmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesince mantolama bedeli de dahil hesaplanan davalının sorumlu olduğu 21.390,02 TL'den talep miktarı dikkate alınarak 21.389,92 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, 7.947,41 TL'ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Bununla birlikte davalı tarafın bir kısım alacağı kabul etmesi, ödeme yapmamış olması dikkate alındığında temerrüte düştüğü tarih olan 29.12.2017 tarihinden itibaren faiz uygulanmasına engel olmayacak ve tüm bedel yönünde de bu tarihten itibaren yasal faiz uygulanması gerekecektir.

Açıklanan sebeplerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yapılan hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığında ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.