Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2024/506 K.2025/489

2-... VEKİLİ : Av...

DAVANIN KONUSU

Ölüm veya Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat

BAŞVURU TARİHİ : 30.11.2023-11.12.2023

İSTİNAFA GELİŞ TARİHİ : 19.03.2024

KARAR TARİHİ : 06.03.2025

YAZIM TARİHİ : 07.03.2025

İstinaf incelemesi için Dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve Dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın Dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği anlaşılmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.03.2021 tarihinde davalı ...ın kullandığı ve diğer davalıya ait ... plakalı aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu motorsiklete çarparak davacının yaralanmasına neden olduğunu beyan ederek; şimdilik 1.000,00 TL maluliyet ve iş gücü kaybı zararı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan, sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak ve maddi tazminattan sorumlu olmak üzere müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Quick sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; davalıya müracaat edilmediğini, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kusur durumunun tespiti gerektiğini, geçici iş göremezlik ve tedavi gideri ile bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, sigorta şirketi bakımından temerrüt koşullarının oluşmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... cevap dilekçesinde; davalı ...ın aracı yol durumu ve hava şartlarına uygun kullandığını, dava dışı motosiklet sürücüsünün kaza tarihinde 17 yaşında ve ehliyetsiz olduğunu, kazanın oluşumunda davalının kusurunun olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü ile, 5.754,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 27.03.2021, davalı Quick Sigorta yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere temerrüt tarihi olan 25.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2.683,00 TL bakıcı giderinin davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 27.03.2021, davalı Quick Sigorta yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere temerrüt tarihi olan 25.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ...'tan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemenin bu kararına karşı davacı vekili ve davalı Ouick Sigorta A.Ş vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yolcu olarak karıştığı kazanın davacıda oluşturduğu ağır sonuçları itibariyle yerel mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu, yerel mahkeme kabul olan manevi tazminat miktarı yönünden tek bir vekalet ücretine hükmetmişken reddolunan tazminat miktarı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğunu beyanla, dvanın kabulüne karar verilmesi istemiyle yerel mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Ouick Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davacının üniversite öğrencisi olduğunu, çalışmadığını, davacıya SGK tarafından ödenen geçici işgörmezlik ödemesi bulunmadığını, bu nedenle davacı yönünden geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesinin yerinde olmadığını, bununla birlikte şirketin sorumluluğu ZMMS genel şartları gereğince hiçbir şekilde geçici iş göremezlik ve tedavi gideri tazminatını ihtiva etmediğini, başvuran tarafın geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi gideri talebinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi şekilde karar veren yerel mahkemenin kararının yerinde olmadığını,

ayrıca davacının kazada yolcu olduğundan bahisle kusur yönünden değerlendirme yapılmamasının hatalı olduğunu, davacının koruyucu tertibat ve kask kullanmaması sebebiyle zararın oluşmasında ve artmasında kusurunun da söz konusu olduğunu, kaza sonrasında kazaya ilişkin kaza tespit tutanağı düzenlenemediğini ve kaza anını görür kamera görüntüsünün elde edilemediğini, kazaya ilişkin tespit tutanağı bulunmadığını, kusur oranlarının tespit edilemediğini, dosyada adli tıp kurumu trafik ihtisas dairesinden alınmış bir raporun mevcut olmadığını, davacının motosiklette yolcu olarak kaza yaptığını, bu sebeple hatır taşımasının söz konusu olduğunu,

hatır taşıması indirimi yapılmadığını, ayrıca müterafik kusur indirimi de yapılması gerekirken yapılmadığını, davacı kendi menfaati için taşınması sırasında yaralandığını, tazminattan en az %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, sigortalı araç şoförüne yüklenen kusur oranının çok fazla olduğunu, davanın zamanşımına uğradığını beyanla, yerel mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

(1). 6100 sayılı HMK'nın, 6763 sayılı Kanun ile değişik 341/2 maddesi gereğince miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.) HMK'nın 341/2 maddesi gereğince "Alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üç bin Türk Lirasını geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz." Buradaki değer, 6763 Sayılı Kanunun 47.maddesi uyarınca yeniden değerleme oranlarına göre arttırıldığında 2023 yılı 17.830,00 TL olmuştur.

Buna göre, anılan kanun hükümleri gereği mahkemece hükmedilen maddi tazminat miktarı genel hukuk mahkemeleri bakımından 2023 yılı için kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL'nin altında kaldığından istinaf olunan karar davalı sigorta şirketi yönünden kesindir. Bu nedenle, davalı sigorta şirekti vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin kesin bir karara ilişkin olması nedeniyle HMK 352. maddesi gereğince usulden reddine karar vermek gerekmiştir.

(2). Davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf sebeplerinin incelemesinde ise,

27/03/2021 tarihinde mülkiyeti davalı ...'ye ait diğer davalı ...ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu dava dışı ...'un idaresindeki ... plakalı motosiklet ile çarpışması sonucu davacının yaralandığı, KOÜ Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği anlaşılan 07/04/2022 tarihli maluliyet raporuna göre davacının kaza sebebiyle sürekli maluliyetinin oluşmadığı, ancak geçişi iş göremezlik süresinin 9 ay olduğu ve bu sürenin 3 ayının bakıma muhtaçlık süresi olarak öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Bedensel bütünlüğü zarar gören kimse TBK 56. Maddesi gereğince manevi tazminat adı altında bir miktar paranın ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın miktarını tayin ederken aynı Kanunun 51. maddesi uyarınca durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önünde tutmalıdır.

Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesi hükmüdür. Bu kapsamda manevi tazminatın miktarı belirlenirken tarafların kusur oranı, sıfatı, statüsü, sosyal ve ekonomik durumları ile eylemin işleniş biçimi ve yöntemi dikkate alınmalıdır.

Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenler karar gerekçesinde objektif olarak gösterilmelidir. Manevi tazminat adı altında hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek nitelikte olmalı fakat bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmediği unutulmamalıdır.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Bu çerçevede somut olayda, kazaya karışan motosiklette yolcu olarak bulunan davacının kazanın oluşumunda atfı kabil kusurunun bulunmaması, maluliyetinin niteliği, yaşı, paranın alım gücü ve tarafların şahsi ve sosyal ekonomik durumları ile manevi tazminatın belirlenmesine ilişkin yukarıda değinilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu anlaşılmakla,

bahsi geçen hususlar gözetilerek manevi tazminatın tam kabulüne karar verilmesinin somut olaya uygun düşen sonuç olacağı gözetilerek hüküm tesisi gerekirken içinde bulunduğu aracın sürücüsüne atfedilen kusur oranı yolcu olan davacıya da teşmil edilmek suretiyle 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi hatalı olduğu gibi, manevi tazminat bakımından red sebebi aynı davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

İlk derece mahkemesince manevi tazminat miktarının ve vekalet ücretinin takdirinde hataya düşülmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; HMK'nın 353/1.b.2 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmasına karar verilmiş, davacının manevi tazminat talebinin tam kabulüne dair yeniden hüküm kurulmuş, hükmün bütünlüğünün bozulmaması adına hükmün maddi tazminata ilişkin kısımlarının aynen yazılmış ve davalı sigorta şirketi vekilinin istinaf başvurusunun ise HMK 352. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.