Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2025/298 K.2025/1988

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği anlaşılmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde.

13.06.2023 tarihinde davacının 47... plakalı aracıyla seyir halindeyken davalı sigorta şirketinin ZMMS poliçesiyle sigortalısı olan 34... plakalı araç sürücüsü ...'un, yolu kontrol etmeden kontrolsüz ve ani şekilde dönüş yaparak davacının aracına çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazada 34... plakalı aracın kusurlu olduğunu, davacının aracının onarımının davalı sigorta şirketinin ... numaralı hasar dosyası üzerinden gerçekleştirdiğini, kaza nedeniyle davacının aracında değer kaybı meydana geldiğini ve serviste kaldığı süre boyunca kullanılamadığını,

onarım sırasında eş değer parça kullanılmış olması nedeniyle davacı açısından maddi zarar oluştuğunu belirterek, davacıya ait 47... plakalı araçta meydana gelen değer kaybı zararı için 100,00 TL, eş değer parça kullanılmasından kaynaklanan maddi zarar için 100,00 TL maddi tazminatın davalının temerrüdü tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 06.06.2024 tarihli dilekçesi ile değer kaybı taleplerini 31.145,00 TL'ye, eş değer parça taleplerini 12.351,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın zamanaşamına uğradığını, davacı tarafın dava konusu tamamen ve açık şekilde belirli olduğunu iddia etmesine rağmen davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının hukuka aykırı olduğunu, kazaya karışan aracın davalı şirket nezdinde Karayolları Motorlu araçlar ZMMS ile sigortalı olduğunu, maddi zararlara ilişkin teminat limitinin ise kaza tarihi itibariyle araç başına 120.000,00 TL olduğunu, dosya üzerinde yapılan tüm ödemelerin poliçe teminat limitinden mahsup edilmesi gerektiğini,

davacıya ait aracın davaya konu kazadan daha öncesinde bir kazaya karışıp karışmadığının ve aynı bölgeye hasar almış olup olmadığını tespitini talep ettiklerini, davaya konu edilen aracın aynı yerde birden fazla hasarının olması, araç geçmişinde 3 ve daha fazla hasar olması hallerinde değer kaybı oluşmayacağı için belirtilen hususların tespitini ve netice olarak davanın reddini talep ettiklerini, sigortalı aracın kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkil şirket aleyhine tazminata hükmedilmesi halinde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne, 31.145,00 TL değer kaybı, 12.351,00 TL eşdeğer parça değeri olmak üzere toplam 43.496,00 TL’nin 08.11.2023 tarihinden itibaren işletilecek avans faiz ile birlikte poliçede yer alan limit (120.000,00) dahilinde davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir. Yerel mahkemenin bu kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde.

İstinafa konu kararda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davadan önce davaya konu araç için 8.455,00 TL değer kaybı ödemesi ve 13.714,72 TL hasar ödemesinin mahsup edilmediğini, davaya konu araç için fahiş ve olağan dışı bir eş değer parça değerinin tespit edildiğini, bilirkişi raporuna karşı itirazları dikkate alınmadan hatalı ve hukuka aykırı rapor esas alınarak hüküm kurulduğunu, dosyada gerçekleştirilen tek uzmanla kusur ve zarar belirleme uygulamasının, 2659 sayılı ATK Kanununun ilgili maddelerini ilga eden 15.07.2018 tarih, 4 sayılı "Bakanlıklara Bağlı, İlgili,

İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi"ne aykırı olduğunu, 2918 Sayılı KTK.

Md. 97'deki başvuru şartı nedeniyle ZMSS poliçesi kapsamındaki davaların dava şartı arabuluculuk kapsamında bulunmaması nedeniyle arabuluculuk ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalıya yükletilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İddianın ileri sürülüş biçimine göre dava maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle davacının aracında oluşan bakiye hasar bedeli (eş değer parça kullanılmasından kaynaklanan) ve değer kaybının zarara sebep olan aracın trafik sigortacısı olana davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, 13.06.2023 tarihinde, davacıya ait araçla davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın karıştığı çift taraflı kaza sonucunda davacının aracı hasar görmüştür.

Kaza sonrası kazaya karışan araç sürücülerince kaza tespit tutanağı düzenlenmiştir. Mahkemece makine mühendisi bilirkişiden alınan kusur raporuna göre gerçekleşen kazada davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsü %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Sigortalı araç sürücüsünün sola dönüş yaptığı sırada sol tarafındaki davacıya ait aracı farketmeyerek dar manevra yapması şeklinde meydana gelen kazada makine mühendisi bilirkişisinin raporunda belirlenen kusur oranı heyetimizce de oluşa uygun bulunduğundan davalı vekilinin kusur oranına yönelik istinaf istemlerinin reddi gerekmiştir.

Hasar halinde, hasar gören orijinal parça, onarımı mümkün değilse orijinal parça ile değiştirilir. Ancak, hak sahibinin onayının alınması veya hasar gören parçanın orijinal parça ile değiştirilmesine imkân olmaması halinde hasar gören parça, eşdeğer veya yeniden kullanılabilir parça ile değiştirilir.

Mahkemece hükme esas alınan zarar hesabına yönelik hasar ve değer kaybına ilişkin raporların usul ve yasaya uygun şekilde düzenlendiği, davacının gerçek zararının Yargıtay güncel içtihatlarına göre belirlendiği ve belirlenen bakiye hasar ile değer kaybı bedelinin piyasa rayiçlerine uygun olduğu, 6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 13 ve 14. Fıkraları gereğince arabuluculuk giderinin tamamının davalı sigorta şirketinden tahsil edilerek Hazine’ye gelir kaydına karar verilmesi doğru olduğu, poliçe limiti dikkate alındığında davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görüldüğünden davalı vekilinin bu hususlardaki istinaf isteminin reddi gerekmiştir.

Dairemizce ilk derece mahkemesinin kararı hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk yönünden incelenmiş olup, kararda esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.