Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/2189 K.2010/4634

...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2006 gün ve 10/354 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

a ) 765 sayılı Yasanın 59. maddesinin uygulanması durumunda belirlenen cezadan aynı yasanın 81/1-3. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle artırım yapılması gerekeceğinden, takdiri indirim yönünden 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki düzeltme düşüncesi benimsenmemiştir.

b) Sanığın daha önce tekerrüre esas kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

2- Sanık ...'in müdafii huzurunda alınan kolluk beyanı ve kamu tanığı ...'ın beyanları dikkate alındığında, mağdur ...'nin sanığa yönelik tahrik oluşturan herhangi bir haksız eylemi bulunmadığı anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs suçunda yetersiz gerekçe gösterilerek haksız tahrik hükmü uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak;

a) Öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının ilgili bölümüne eklenmesine,