KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2008/9783 E., 2012/315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten Öldürmeye Teşebbüs.
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna tabi tutulmasına, mahsuba dair.
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
1-Sanıkla, mağdur ve tanık ... arasında hukuki uyuşmazlıklar bulunduğu, olay günü her üçünün tanık ...’a ait araç içinde alkol aldıkları, bir süre sonra mağdurun tuvalet ihtiyacı için dışarı çıktığı, ardından sanığın da mağdurun yanına gelerek öncelikle sağ sırt bölgesine bıçakla vurduğu, mağdurun tanık ...’dan “ağabey beni kurtar” diye bağırarak yardım istediği ve kaçmaya başladığı, sanığın ısrarla takip ettiği mağduru göğüs bölgelerinden iki kez daha bıçakladığı, mağdurun aldığı darbelerle yere yığıldığı,
sanığın yerde yatan mağdura tekrar hamle yapacağı sırada, yardım çağrısı üzerine olay yerine gelen tanık ...’ın “ne yapıyorsun” diyerek sanığa seslendiği, bu nedenle mağdura karşı eylemini tamamlayamayan sanığın, bu kez tanık ...’ın peşine düştüğü,ancak yakalayamayacağını anlayınca suç yerinden kaçtığı olayda,
a)Mahkemenin sanığın fiilini “öldürmeye teşebbüs” suçu olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, sanığın fiilinin “kasten yaralama” suçu olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir. .../...
b)Sanığın mağduru, hayati önemi bulunan sağ göğüs ve sırt bölgelerinden göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, 9 ila 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2008/9783, K. 2012/315, 24 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama