KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/3870 E., 2012/7179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Öldürülen
- ...
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Kasten öldürme, Kasten yaralama
- Hüküm
- 1-Sanık ...: TCK.nun 448, 51/2, 59, 40. Maddeleri uyarınca- 6 yıl 8 ay hapis cezası,
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2-Sanık ... Gün: TCK 456/2 maddesince 2 yıl hapis cezası, 3-Sanık ...: Kasten yaralama suçundan beraat ve hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürme, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... ...'ın mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... ...'ın mağdur ...'e yönelik eylem nedeniyle elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatine karar verilmiş,
incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ... ... hakkında 765 Sayılı TCK'nun 463. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... hakkında hafif tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık ... ...'ın mağdur ...'ye yönelik eyleminin silahla işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
.../...
s-2-
a) Sanık ...'ın kasten öldürme suçundan kurulan hüküm, sanık ... ...'ın mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle verilen ortadan kaldırma kararı ile sanık ... ...'ın mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b) Sanık ...'ın mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde;
Başkan Üye Üye Üye Üye ... ... ... ... ... ...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/3870, K. 2012/7179, 3 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama