Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/4002 K.2010/1287

M.. G..'ı kasten öldürmekten, kardeşi R.. D..'i de öldürmeye teşebbüsten sanıklar S.. D.. ile C.. D.., işbu suça yardımdan sanıklar Ş.. D.. ile E.. D.., izinsiz silah taşımaktan adı geçen sanık C.. D..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Seyfettin ile Cemal'in hükümlülüklerine, Şehmus ile Emine'nin beraatlerine ilişkin (TARSUS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/11/2008 gün ve 388/394 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Seyfettin, Cemal müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanıklar hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Mağdurdan müdahil Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğüne izafeten İ.. M.. vekilinin süresinde yapmış olduğu temyiz talebinden 04.02.2009 tarihli dilekçesi ile vazgeçtiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır. 2)Maktülden müdahil vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. 3)Sanık Seyfettin müdafii Av.F. T.’in süresinden sonra sanık Cemal yönünden yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan, sanık Seyfettin’in savunmalarında “silah sesleri üzerine olay yerine gittiğinde maktül ve mağdureyi yaralı vaziyette gördüğünü, kelebek bıçak ve tabancanın Cemal’e ait olduğunu, olay yerinde Hasan, Cemal ve Emine’nin olduğunu”, sanık Cemal savunmalarında “suçları kendisinin işlediğini, olay yerinde sadece kendisinin olduğunu”, sanık Şehmus savunmalarında “evinde olduğunu, sesleri duyduğunu ancak olay yerine gitmediğini, Hasan’ın tabancayı nereden aldığını bilmediğini”,sanık Emine savunmalarında “oğlu Hacı ile birlikte yevmiyesini almak için R..

S..’nın evine gittiğini, eve döndüğünde oda içerisinde maktül ve mağdureyi yaralı vaziyette gördüğünü, bıçağın Cemal’e ait olduğunu, olay yerinde kimseyi görmediğini”, mağdure Remziye beyanlarında “olay yerinde Seyfettin, Cemal, Emine ve Hasan’ın olduğunu, Şehmus’un sesini duyduğunu, tabancanın Hasan’a bıçağın Cemal’e ait oluğunu” aşamalarda çelişkili olarak belirtmeleri karşısında, sanıklar Seyfettin, Cemal, Şehmus ve Emine arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nun 152/1. ve Avukatlık Yasası’nın 38.maddesine aykırı olarak yargılamada Seyfettin ve Emine’nin aynı,

Cemal ve Şehmus’un aynı müdafii ile temsil edilmeleri,