Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/4507 K.2013/1581

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, takdire yönelik cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde mağdur Cumhur ile sanığın dayısı Hilmi arasında araç park meselesi yüzünden tartışma çıktığı, çıkan tartışmada mağdur tarafından Hilmi'ye küfür edildiği üzerine boş meyve kasası fırlatıldığı ancak kasanın isabet etmediği, bunun üzerine mağdur ile Hilmi'nin kavgaya tutuştukları, sanığın ise, ele geçirilemeyen tahta parçasıyla dayısı ile kavga etmekte olan mağdurun başına bir kez vurarak frontal bölgede orta (2.) derecede kırığa, 5 cm 'lik kesiye ve pnömosefalus'a neden olacak şekilde yara1adığı, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda;

a)Sanığın, mağdura yönelik eylemini 5237 sayılı TCK'nun 6/1-f maddesi kapsamında ele geçirilemeyen sopa ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılmayarak hükmün karıştırılması,

b) Mağdur tarafından sanığın dayısına yönelik haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak, tahrik dolayısıyla 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi gereğince uygulama yapılırken makul oranda indirim yapılması yerine 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince, aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiğinin, bu nedenle, hakkında 87/1. maddenin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3. madde nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,