Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/8041 K.2010/1369

Silahla yaralamak suçundan sanık olarak (BAKIRKÖY) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılanması sonunda, 10 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne karar verilen ...'ın fazla tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı yasa uyarınca vaki tazminat isteği üzerine (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan incelemede; dosyada miktarı yazılı maddi-manevi tazminatın davalı hazineden alınarak adı geçen davacıya ödenmesine dair ittihaz olunan 14/02/2007 gün ve 350/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminata uygulanan faizin, tutuklama tarihi olan 28.02.2002 yerine dava tarihinden itibaren uygulanması,

b)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2/63 sayılı kararında açıklandığı üzere; haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında; ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunacağından, davanın kısmen kabulü halinde davalı hazine lehine dilekçe ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, bu konuda aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-)Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaatine, takdirine ve dosya münderacatına göre davacının tutuklu kaldığı günler için lehine, yazılı miktarda maddi ve manevi tazminata hükmolunmasında düzeltme nedeni dışında yasaya aykırı bir husus bulunmadığından, davalı hazine vekilinin dilekçesinde yazılı itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322 maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak;

Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 3,370,80 TL maddi zararı olduğunun tespit edildiği halde, yazılı şekilde 3,787,42 TL olarak fazla maddi tazminata hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümünün "Davacının