KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/9213 E., 2010/1454 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2010
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
...'nu kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ... , ... ile ...'ı silahla yaralamaktan sanık ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ELAZIĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 107/210 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'yi kasten yaralamak suçlarından kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümler, temyizi tabi kararlardan olmayıp 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Yasayla değişik 231/12 maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin bu suçlara ilişkin temyiz talebi itiraz istemi niteliğinde olup, bu hususta merciince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
2- Sanık ...'e verilen ceza miktarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3- Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık ...'un mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in mağdur ...'i kasten yaralamak suçlarından kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, aksi düşünceyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.
4- Sanık ...'un mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın av tüfeğiyle ateş ederek mağduru sırt bölgesinden hemotoraks, karaciğer ve barsakta lezyon oluşturacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, mağdurdaki zararın ağırlığı dikkate alındığında, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. Maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayin
edilmesi gerekirken yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/9213, K. 2010/1454, 10 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama