KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/9675 E., 2011/3540 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2011
Karar Metni
239 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten, ...'i kasten yaralamaktan sanık ..., ...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 48/99 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ...’in mağdur ...’ı yaralama ve sanık ...’in mağdur ...’i yaralama suçlarından hükmedilen cezaların tür ve miktarı itibariyle kesin olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebi ile sanık ... müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2- Sanığın suç tarihinde 16 yaş 5 ay 10 günlük olduğu anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul miktarda ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yaş küçüklüğüne yönelen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sübuta, vasfa, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, tahrikin varlığına, 62.maddenin uygulanması zorunluluğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/9675, K. 2011/3540, 1 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama