Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2 K.2010/3619

E.. D..'i hayati tehlike tevlit edecek ve uzuv zaafı niteliğinde tüfekle yaralamaktan sanık M.. K..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ESKİŞEHİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2009 gün ve 630/151 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Musa'nın suçunun sübutu kabul kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç kastının bulunmadığına, katılan vekilinin tahrik nedeni ile indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde askerlik görevini yapmakta olan sanık ile mağdur Evren'in, devriye aracı içerisinde tartıştığı, aracın durması ile birlikte önce sanığın, araçtan indiği, elinde bulunan tüfeğine şarjör takarak kurma kolunu çektiği, araç içinde bulunan mağdura “in ulan aşağı” diyerek bağırdığı, aşağı inerek kaçmaya başlayan mağduru hedef alarak etkili mesafeden ateş etmeye başladığı, açılan ateş sonucunda sol lomber bölgede kurşun giriş ve çıkış deliği, sol el distal karpal kemiklerde kırık, sol elde uzuv tatili oluşturacak şekilde mağduru yaraladığı olayda;

atış mesafesi, hedef alınan bölge, isabet yerleri, olayda kullanılan silahın niteliği, olayın oluş ve seyri dikkate alındığında, sanığın mağdur Evren'e yönelik kastının öldürme olduğu düşünülmeden kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,