Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/2393 K.2012/2734

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar C. A. ve A. E.'in mağdur Cuma'ya karşı eylemlerinin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

l) Olay günü mağdurun yolda gördüğü sanıklara hakaret etmesi nedeniyle sanık A.E.'in öldürmeye elverişli satırla, sanık C. A..nin de yine öldürmeye elverişli çekiçle mağdurun kafasına vurdukları ve mağdurun baş sağ pariateldeki çökme kırığı ile baş occipitaldeki çökme kırığı nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda;hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan aletlerin özelliği, meydana gelen yaranın niteliği ve darbelerin şiddeti birlikte değerlendiridiğinde sanıkların kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde eylemlerinin kasten yaralama olarak kabulü,

2) Sanık Cuma Ali hakkında Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2005 tarih ve 2004/683-924 sayılı ilamı( ek karar) ile verilip 06.10.2004 tarihinde kesinleşen 2 ay 20 gün hapis cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de; Sanıkların mağdura karşı eylemlerinde, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nun 87/3.

maddesi uyarınca hukuki durumlarının değerlendirilerek, değişiklik öncesi ve sonrası hükümlerin somut olarak olaya uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle, lehe hükmün belirlenmesi gerekirken denetime olanak vermeyecek şekilde karşılaştırma yapılmaksızın hüküm kurulması,