KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/3662 E., 2013/3106 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça azmettirme
- Hüküm
- 1-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan beraatine.
Karar Metni
556 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
2-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'un kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı kabul edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nin kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçu yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,
incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin usule, sübuta, katılanın cezanın ertelenmemesi gerektiğine vesaireye, Yerel Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk ...'nin kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçunun sübuta erdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
a-Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ...'nin annesi ile mağdur ... arasında ilişki olduğunu düşünerek teyzesinin oğlu olan suça sürüklenen çocuk ...'a telefonda "gel teyzeni götür artık burada kalamaz" diyerek evlerine çağırdığı, ...'un bu çağrıya uyarak geldiği, daha sonra mağdurla konuşmak amacı ile ...'nin kardeşi ...'yi de alarak mağdurun evinin önüne gittikleri, burada mağdur ...'in küfür ederek önce ...'ye sonra ...'ye eli ile vurduğu, ardından ...'un üzerine geldiği sırada;
...'un, mağduru tabanca ile karın ve sağ lomber bölgelerine birer kez ateş ederek karın bölgesindeki isabet nedeni ile ince barsak perforasyonuna, karın içi kanamaya ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uygulanmasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,
b-Tanık ...'in duruşmadaki "olay gecesi yine her zaman olduğu gibi arkadaşlarım olan ... ve ... ile onların bahçesinde oturduk, saat yaklaşık 24.00 civarı idi bu arada katılan ... ile ... ve ...'nin annesi olan Lülüfer birlikte araba ile geldiler ... bizim yanımıza geldi, Lülüfer eve gitti, bu arada ben ...'e ne oluyor hayırdır nereden geliyorsun dedim oda bana hanım bir mesaj yakaladı aramızı düzeltsin diye Lülüfer yengeyi barıştırmak için büyüğümüz olarak götürdüm dedi,
ben de inanmadım bunu belli edince bana yok ya Lülüfer yenge ile birlikte çiftliğe gittik oradan geliyoruz dedi bende ne iş diye sorunca bizde anaya bacıya zina olmaz dedi ve dağıldık" şeklindeki ifadelerinden mağdurun haksız tahrik teşkil eden bir hareketinin saptanmadığı;
olay anında ise ...'un gerekli araştırmayı yapmadan ... ve ... ile birlikte mağdurun yanına gidip ona ... ve ...'nin annesi ile ilişkisi varmış gibi hesap sormaları üzerine mağdur tarafından sadır olan üzerlerine yürüme ve küfür etme şeklindeki eylemlerin ise hafif düzeyde haksız tahrik oluşturduğu düşünülmeden 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, cezadan asgari düzeyde indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,
c-Yaş küçüklüğü nedeni ile cezadan indirim yapılması sırasında uygulama maddesinin "TCK.nun 31/3." maddesi yerine "TCK.nun 35/2" maddesi olarak gösterilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/3662, K. 2013/3106, 10 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama