KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/3966 E., 2010/6209 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2010
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ...'ı öldürmeye teşebbüsten, yağmadan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/07/2007 gün ve 110/253 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Hükmün 06/07/2007 tarihinde sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı verilmesine karşın, sanık ve müdafiinin kararı CMUK.nun 310.maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 24/07/2007 ve 29/08/2007 tarihli dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı temyiz istemlerinin CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2) Sanık ...'in adli sicil kaydında mevcut ... 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/1996 gün ve 285-33 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu halde TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3) Sanık ...'in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunduğundan hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ve 6008 sayılı Kanunun 7.maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı değerlendirilmiştir.
4) Temyiz kapsamına gere, sanık ...'in nitelikli yağma, yağma suçunun delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak için insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık ...'ın yağma suçunun
delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak için insan öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/3966, K. 2010/6209, 29 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama