KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/4608 E., 2013/3200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- 1-Sanık ... hakkında;
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
a-Katılan sanık ...'u kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/son, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca 4 sene 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine. b-Katılan sanık ...'u kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine. 2-Sanıklar ... ve ... haklarında; Katılan sanık ...'i kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; sanıkların yasal savunma sınırları içinde adiyen yaralama suçunu işledikleri anlaşıldığından her iki mağdur sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve CMK'nun 223/1-3-b maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Müdahil sanıklar ... ve Rıfat vekilinin yasal süresinden sonra bulunduğu temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi sanık ...'ın "mağdurlar ... ve Rıfat'ı kasten yaralama" suçundan kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.
2-Sanığın gece vakti, demir çubukla alın bölgesine doğru bir kez vurduğu mağdur ...'yi, orbita ve frontal sinüs arka duvarında dördüncü derecede kırığına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı olayda,
1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve meydana gelen zararın ağırlığı da dikkate alınarak, makul bir ceza yerine, cezanın belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde daha az vahamet bulunan olaylarda uygulama olanağı bulunan 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/4608, K. 2013/3200, 16 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama