KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/5448 E., 2011/1065 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2011
- Tebliğname
- 1-B/2010/174543
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (İSTANBUL) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2010 gün ve 268/131 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Hükümlünün maktül ...’ye yönelik eylemi yönünden; mahkemece 765 sayılı TCK.na göre kurulan hükmün açıkça lehe olduğu belirtilerek uyarlama isteminin reddiyle önceki hükmün aynen infazına karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
b) 765 sayılı TCK.nun 73. maddesi uyarınca içtima ile ilgili olarak, infaz aşamasında mahkemesinden her zaman karar alınması mümkün görülmüştür.
2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/4, 59, 31, 33 ile 448, 463, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak;
a) Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup, hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğinden; yargılama giderinin hükümlüden tahsiline ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına,
.../...
s-2-
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/174543
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/5448, K. 2011/1065, 28 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama