Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5538 K.2011/5894

H.. S..'yi kasten öldürmeye teşebbüsten sanık G.. K..'nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/12/2009 gün ve 152/406 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Hakkındaki katılma kararı 22.7.2009 tarihli celsede kaldırılan mağdur Hakan'ın, 10.2.2010 tarihinde kendisine tebliğ olunan hükmü, 2.3.2010 tarihinde yasal süresi geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca süre ve sıfat yönünden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

2-Dosya kapsamına göre; katılan Hakan ve kardeşi Harun'un yolda yürürlerken daha önceden tanımadıkları sanık Gökhan'la karşılaştıklarında dik dik bakma meselesinden aralarında başlayan tartışmanın devamında katılan Hakan'ın sol dirsek ve karaciğerinden yaralanması, dosyada tanık olarak dinlenen Cüneyt'in de kavgaya dahil olması, katılan Hakan'ın soruşturma aşamasında kendisini yaralayanın yargılamada ceza alan sanık Gökhan olduğunu söylemesine rağmen, yargılama aşamasında kendisini yaralayanın tanık Cüneyt olduğunu söylemesi,

hazırlık aşamasındaki teşhisin katılan hastanede iken sanık Gökhan'ın nüfus cüzdanındaki fotoğraf gösterilerek yaptırılması, katılanın kardeşi Harun'un da duruşmadaki ifadesinde kendisinin sanık Gökhan'la kavga ederken, katılan Hakan'ın tanık Cüneyt'le kavga ettiğini ve katılanın yaralandığını söylediğini beyan etmesi, sanık Gökhan'ın olay sonrası eve girdiklerinde Cüneyt'in elinde üzerinde kan izleri bulunan sustalı bıçak olduğunu ve Cüneyt'in kendisine mağdura sustalı bıçakla vurduğunu ancak girip girmediğini bilmediğini söylediğini iddia etmesi dikkate alındığında; tanık olarak dinlenen C..

Y.. hakkında katılan Hakan'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dava açtırılması sağlandıktan sonra, her iki davanın birleştirilip deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,