Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5649 K.2013/3474

1- Dosyada mevcut Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden verilme 05.04.2009 tarih 4753 sayılı rapor içeriğinin geçici raporların içeriği ile uyumlu olması, rapor numarası alması ve tanzim eden doktor tarafından imzalanması dikkate alındığında, adli raporda mühür ve kaşe bulunmadığından bahisle eksik soruşturmaya ilişen, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-a) Sanıkların ellerindeki bıçaklar ile mağduru sırt ve kalça olmak üzere iki bölgesinden, sol böbrekte hematoma neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yara1adıkları olayda, TCK.nun 61.maddesi dikkate alınarak, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/l maddesinin uygulanmasında, makul bir ceza tayini yerine temel cezaların yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından,

b) Kabul ve uygulamaya göre ise; sanıklar hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nun 86/l maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis cezalarının aynı kanunun 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırım uygulanmak suretiyle 1 yıl 6 ..., 87/l-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanarak 2 yıl 12 ... hapis olarak belirlendikten sonra 5 yıl hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç cezaların ... olması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkralarda, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;