KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/787 E., 2010/3393 K.·Tebliğname : 1-B/09/55563
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- GAZİANTEP Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 16/10/2008-283/359
- Suç
- Kasten adam öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
M.. G..'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık H.. E..'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (GAZİANTEP) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/10/2008 gün ve 283/359 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikte indirim oranına, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a)Mağdur Muhtar’ın tüm tedavi evrakları temin edildikten sonra her bir yara ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'ndan TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
b)Oluşa ve dosya içeriğine göre, kavgayı ilk olarak başlatanın kesin olarak tespit edilemediği olayda, basit yaralamaya dayalı haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi gereğince alt sınırdan indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
c)Takdiri indirimi düzenleyen TCK.nun 62. maddesiyle yapılan uygulama sonrasında 5 yıl 10 ay hapis cezası yerine, “5 yıl 10 ay hapis gün adli para cezası” verilmesi suretiyle cezada karışıklığa sebebiyet verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/787, K. 2010/3393, 10 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama