Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3029 K.2011/8569

Eşi ...'u öldürmekten oğlu ...'u da öldürmeye teşebbüsten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Ondördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/06/2010 gün ve 272/137 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında eşi maktule ...'yi öldürme ve oğlu mağdur ...'ü öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten eşini öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında eşi maktule ...'yi öldürme suçundan kurulan ve re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında oğlu mağdur ...'ü öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Maktule ... ile sanığın evli olup aynı evde birlikte yaşadıkları ancak aralarında aile içi problemler nedeniyle anlaşmazlık olduğu, olay tarihinde sabah namazına kalkan eşi Nuriye'ye, sanığın, kendisine ait otomatik av tüfeği ile ateş ettiği, aynı evde yaşayan mağdur ...'ün silah sesi üzerine odasından çıkarak müdahalede bulunmak istediği ancak sanığın av tüfeği ile mağdurun bacaklarına doğru bir el ateş ettiği, mağdurun sağ ön diz kısımdaki saçma girişlerine bağlı olarak yaralanıp yere düştüğü, sanığın tekrar Nuriye'ye yönelip av tüfeği ile ateş ederek evden ayrıldığı olayda;

Mağdurdaki yaralanmanın niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, sanığın engel bir durum olmamasına ve av tüfeğinde fişek bulunmasına rağmen kendiliğinden mağdura yönelik eylemine son vermesi dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, tedaviyi yapan hekim tarafından düzenlenen raporda saçma tanelerinin kemiğe nafiz olabileceği değerlendirildiğinden mağdur ... hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafilerin, Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırıldıktan sonra, TCK.nun 61. maddesi de dikkate alınmak suretiyle, yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Mağdur ...'ün 20.06.1991 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine de girer nitelikte olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-e, 35, 62. maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,