Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/6599 K.2012/1117

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin daha fazla oranda yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü mağdur Güngör ile sanığın barda karşılaştıkları, aralarında çıkan tartışmada mağdurun sanığa tokatla vurduğu, bar görevlilerince sanığın dışarı çıkarıldığı, sanığın, cep telefonundan mağduru arayarak hakaret ettiği, mağdurun, dışarı çıkarak sanığa yumrukla vurduğu, boğuşmaya başladıkları, sanığın, yanında taşıdığı bıçakla hayati bölgeleri hedef alarak, mağdura altı kez vurduğu, batın ve toraksa nafiz olacak, sol uyluk distal bölgede popliteal ven yaralanması ve peroneal sinir yaralanması,

gluteal bölge, uyluk orta bölge ve baş paryetooksipital bölgede yumuşak doku lezyonuna neden olacak şekilde yaraladığı, barda güvenlik görevlisi olarak çalışan mağdur Oktay'ı da kendisine engel olmaya çalışması üzerine bıçakla yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı, mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,