Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/8 K.2013/3571

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün 2006/2-249-247, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195 sayılı kararları da gözetilerek; maktulün eşi müşteki Sehure vekilinin 03.09.2009 tarihinde yapılan keşif sırasında kamu davasına katılma talebinde bulunduğu halde bu taleple ilgili herhangi bir karar verilmediği, ancak maktulün eşi olması,

suçtan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, müşteki Sehure'nin 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin hüküm yönünden yapılmıştır.

2-Sanığın fiilini ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran şartlar içinde işlediği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, müdahiller Keziban ve ...'ın sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre defetme zorunluluğu altında başladığı eylemini, "orantı" koşulunu mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla ihlal etmek suretiyle meşru savunmada sınırı aştığının anlaşılması ve kabulün de bu şekilde kabul edilmesi karşısında;

sanık hakkında, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "sanık ...'in işlediği sabit olan kasten insan öldürme suçunu meşru savunma sırasında, meşru savunma sınırını mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaştan dolayı aşmış olmak suretiyle gerçekleştirdiği" gerekçesiyle "TCK.nun 25/1, 27/2 ve CMUK.nun 223/3-c maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş olması,

hükümde çelişki yaratması sebebi ile Kanuna aykırı ise de neticede isabetle, "ceza verilmesine yer olmadığına" kararı verilmiş olması nedeniyle bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,