Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1337 K.2012/3819

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/9, 59, 31, 33, 491/ilk, 522, 59.maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanığın öldürme suçu ile ilgili olarak; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanığın hırsızlık suçu yönünden;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/02/2009 gün ve 2008/220 esas, 2009/28 sayılı kararında açıklandığı üzere; infaz edilmiş hükümlere infazdan sonra da birtakım yasal sonuçlar bağlandığı, bu anlamda lehe yasanın belirlenerek uygulanmasının, hakkındaki hüküm infaz edilmiş olan hükümlüler açısından da lehe durumlar oluşturabileceğinden, sonraki yasanın cezası infaz edilmiş, hükümlü açısından lehe bir durum oluşturup oluşturmayacağının her somut olayda ayrıca değerlendirilmesi gerektiğinden ve infaz edilmiş hükümlerle ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılamaz şeklinde bir ilke konulması kabul edilemeyeceğinden,

denetime olanak verecek şekilde somut karşılaştırma yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, cezanın infaz edildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması,