KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/4156 E., 2014/1549 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Katılan-sanık ... için;
Karar Metni
520 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
1) 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2) ... 'a yönelik eylemden dolayı 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3) 5237 sayılı TCK'nun 116/4, 119/1-a, 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Katılan-sanıklar ..., ... ve ... için;
1) ....'a karşı yaralama suçundan açılan davada şikayet yokluğundan davanın düşmesine,
2) ... 'e yönelik eylemden dolayı 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 3000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
Sanık ... için;
1) ... 'a karşı yaralama suçundan açılan davada şikayet yokluğundan davanın düşmesine,
2) ... 'a yönelik eylemden dolayı 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 3000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3) İşyeri dokunulmazlığını suçundan açılan davadan beraatine.
Sanık ... için;
1) ... Altan'a karşı yaralama suçundan
açılan davada şikayet yokluğundan davanın
düşmesine,
2) ... 'a yönelik eylemden dolayı
5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 52/2.
maddeleri gereğince 3000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanık ...'ın mağdur ...’i kasten yaralama, sanıklar ..., ... ve ...’in mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ...’in mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından doğrudan adli para cezasına hükmedildiği, verilen sonuç adli para cezalarının miktarı ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan CMUK.nun 305.maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.
2) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan cezalandırılması talebiyle açılan dava ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmamış ise de; sözkonusu suçtan zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı
gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlal edilmesi suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraatına hükmedilmiş, sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...'e yönelik, sanıklar ..., ... ve ...'in mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından şikayetten vazgeçme nedeni ile bu sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta,
lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine, katılan sanıklar ..., ... ve ... vekilinin sübuta, vasfa, haksız tahrikin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...'ın işyeri dokunulmazlığından beraatına, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in ise kasten yaralama suçlarından düşmeye ilişkin olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B) Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının cebir ve tehdit ile ihlali suçundan dava açıldığı, sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği düşünülmeden, TCK’nun 116/4 maddesi gereğince hüküm kurularak CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/4156, K. 2014/1549, 12 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama