Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5442 K.2013/3092

1-Sanık ...'in mağdurlar ..., , , ... ve ...'yi kasten yaralama suçlarından hakkında verilen beraat kararlarını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin bu suçların gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme suçundan beraat kararı veren ve sanık ...'ın ise mağdur ...'a yönelik eyleminin olası kastla yaralama olarak nitelendiren mahkeme uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamade sanık ...'in mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme suçundan sanık ...'ın ise mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3-Temyiz kapsamına göre; sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ..., ..., ... ve ...'yi olası kastla yaralama, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına azmettirme,

sanık ... hakkında maktul ...'i ve mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme suçundan verilen beraat hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., Mehmet ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, cezaların fazla olduğuna,

sanık ... ve müdafiinin sübuta yönelen, sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve Mehmet'in kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine;